ပြီးခဲ့တဲ့နေ့က မတွေ့တာ နှစ်အတော်ကြာပြီဖြစ်တဲ့ ဘော်ဒါတစ်ကောင် ဖုန်းဆက်လာလို့ မြို့ထဲမှာတွေ့ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီကောင်က ကျွန်တော်နဲ့ ပထမနှစ်ကတည်းက တူတူတက်ခဲ့တဲ့ ကောင်ပေါ့ စိုးညီညီ လို့ခေါ်တယ် ဘော်ဒါအချင်းချင်းကတော့ ကျောင်းတက်ကတည်းက နှုတ်ကျိုးနေသလို ယောက်ဖ ပဲ အချင်းချင်းခေါ်တယ်။ အင်းတွေ့ဖြစ်တော့ ရှေးဟောင်းနှောင်းဖြစ်တွေ ပြောဖြစ်ကြတယ်။ ဒီကောင်က အခု ရန်ကုန် က သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးရုံးတစ်ခုမှာ မန်နေဂျာလိုတောင်ဖြစ်နေပြီ။

အဲ ပညာရေးကတော့ ကျွန်တော်နဲ့ ရူပဗေဒ ပထမနှစ်တက်အောင် ပြီးကတည်းက ဒုတိယနှစ်က မတက်တာ ၃ နှစ်ရှိပြီ။ ရှိဆို ဒီကောင် အဝေးသင်သွားပြောင်းတာကိုး အမှန်တော့ ကျွန်တော်လဲ သူနဲ့ အတူတူ အဝေးသင်ပြောင်းလိုက်တာပါပဲ။ ကျွန်တော်က ဒုတိယနှစ်မှာ ရန်ကုန်မှာ တက်တော့ ကျောင်းမတူတော့ ဒီကောင် ကျောင်းအတူသွားမယ့်သူ မရှိ စာအတူလုပ်မယ့်သူ မရှိဆိုတော့ မအောင်တော့ဘူးပေါ့လေ ကျွန်တော်လို ပညာရှိနဲ့ ဝေးသွားတာကိုး။ ကျွန်တော်တို့ ငယ်ငယ်က ကလေးတွေက ဒီကောင်နဲ့ အတန်းတူနေဆိုပဲ။ အတော်ရီရတဲ့ ကောင် ဒီကောင်က နောက်ပိုင်း သူ့ ဇာတိ ကြံခင်းဘက်ပြောင်းသွားလို့ အဆက်အသွယ်ပြတ်သွားတာ။

တက္ကသိုလ်က ကျွန်တော်တို့ အတူတူ ကျောက်ဆည် တက္ကသိုလ်မှာ တက်ခဲ့တာ ကျောင်းက မြို့နဲ့ တော်တော်ဝေးတယ် အများစုက ဆိုင်ကယ်နဲ့ တက်ကြတယ် ကျွန်တော်အိမ်က ဆိုင်ကယ်ဝယ်မပေးတော့ မနက်တိုင်း ဒီကောင်နဲ့ အတူတူ မြို့ထဲကနေ ဟိုင်းလတ်ကား ခေါ်မိုးပေါ်တက်စီးပြီး ကျောင်းသွားရတယ်။ ကျောင်းက ကားလမ်းကနေ ၁ မိုင်လောက် အထဲဝင်ရသေးတော့ အတူလမ်းလျောက်ပေါ့ အဲဒီလို တက်ခဲ့ကြတာ။ တစ်ခါတစ်လေပျင်းရင် ကျောင်းထဲဝင်ရုံဝင်ပြီး ကန်တင်းက အသိဆိုင်မှာ ဝင်အိပ်လိုက်နဲ့ ဂစ်တာတီးလိုက်လုပ်နေကြ။ နောက်အတူတွဲဖြစ်တာက ဘူမိဗေဒက ကိုဖိုးဇော်ပေါ့ သူကျွန်တော်တို့ထက် အသက် ၃ နှစ်လောက်ကြီးတယ် ဆယ်တန်းကျခဲ့တာရယ် တက္ကသိုလ်မှာကျတာတွေရယ်ကြောင့် ပထမနှစ်ချင်းတူပေမယ့် သူက အသက်ကြီးတယ်။ သူက အိမ်ကဝယ်ထားတဲ့ ဆန်နီကားလေးရှိတယ် အဲဒီကားလေးနဲ့ တစ်ခါတစ်လေ အော်ဒါ အနီးနားက မြို့တွေ လိုက်မောင်းတတ်တယ်။ တစ်ခါတစ်လေတော့လဲ သူ့ကားပါရင် ၃ ကောင်လျောက်လစ်တာပေါ့ များသောအားဖြင့်ကားမပါတတ်တော့ အားလုံးလမ်းလျောက်ပြန်နဲ့ ပါသမျှပိုက်ဆံ အသားကုန်သုံးပြီး အပြန် လမ်းကြုံ ကုန်ကားကို တားစီးပြီးပြန်တယ်လေ။

ယောက်ဖနဲ့ စကားစပ်မိတော့မှပဲ ကျောင်းတုန်းက ဘော်ဒါတော်တော်များများ အိမ်ထောင်ကျကုန်တာ သိရတော့တယ်။ နယ်တွေမှာက အဲဒီလိုပဲဗျ အသက်ငယ်ငယ်နဲ့ အိမ်ထောင်ပြုလေ့ရှိတယ်။ အသိစာကူးပေး လက်မှတ်ထိုးပေးနေကျ အသိကောင်မလေးလဲ ကလေးတောင်ရနေပြီ၊ ကျောင်းတုန်းက ကွင်းရသွားတဲ့ ပျဉ်းမနားက ကောင်မလေးလဲ ယောက်ကျားရသွားပြီ၊ နောက် အခြား ကောင်မလေးတော်တော်များများ လဲ အိမ်ထောင်ကျကုန်ပြီ ကျန်တာဆိုလို့ ကျွန်တော့်ဘော်ဒါ ယောက်ကျားလေး အပေအတေကောင်တွေပဲ ရည်းစားတောင် တစ်ယောက်မှ မရသေးပဲ ကျန်နေတာ နှမြောတာကတော့ ကွင်းကောင်မလေးပေါ့ ပျဉ်းမနားကဆိုပေမယ့် အသားလဲဖြူပြီး ဝတ်မှုန်ရွှေရည်နဲ့ ဆင်တယ်ဗျ။ အမှန်တော့ သူက ကွင်းဖြစ်ပြီး ကျွန်တော် မရည်ရွယ်ပဲ ကင်းဖြစ်သွားခဲ့တာ အမှန်တော့ ယောက်ဖတစ်အုပ်နဲ့ မောင်မယ်ကြိုဆိုပွဲနေ့က နောက်ဆုံးတန်းကနေပြောင်မယ် လှောင်မယ်ဆိုပြီး ရောက်သွားတာ.. ရောက်ဆို ပထမရက် ဇီဝဗေဒ တုန်းကလဲ မဆိုင်ပဲနဲ့ ရောက်သွားပြီး ဇီဝဗေဒက ကောင်တွေအားလုံးခေါ်ညှိပြီး ကင်းကွင်းကို သူတို့ အတန်းထဲက ရုပ်အဆိုးဆုံး ကောင်မလေးနဲ့ ကောင်လေး ရအောင် အတို့အထောင်လုပ်ခဲ့တာ အောင်မြင်သွားခဲ့တယ်လေ။ အမှန်တော့ အဲဒီတုန်းကလဲ ပေါက်ကရပဲလုပ်ချင်နေတာ နောက် ရန်ကုန်မှာက ၁၀ တန်းကတည်းက တွေ့ခဲ့တဲ့ တစ်ယောက်ရှိပြီးသားဆိုတော့ သူများသားသမီးစိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ချင်တာလည်းပါပါတယ်။

ကျောင်းမှာ အစပိုင်းက သိပ်မတည့်တဲ့ ကောင်တွေရှိတယ် ကျွန်တော်ရန်ရှာတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး သူတို့ဘာသာ ကျွန်တော့်ကို အမြင်မကြည်တာ နောက်ပိုင်းတော့ ကျွန်တော်ကပဲ အလျော့ပေးပြီးပေါင်း စာမေးပွဲဆို စာခိုးပြနဲ့ နောက်ပိုင်း ဘော်ဒါတွေဖြစ်သွားတယ်။ ကျောင်းမှာ ကျွန်တော်တို့နဲ့ မတူပဲ ရန်ဖြစ်မယ်ဘာညာနဲ့ လူမိုက်တွေ ရှိပေမယ့် မျက်နှာပြောင်တဲ့အဖွဲ့ဆို ကျွန်တော်တို့ပဲ ရှိမယ်ထင်တယ်။ တစ်ခါကလဲ ကိုဖိုးဇော်နဲ့ စိုးကြီးနဲ့ အတူတူ ၃ ကောင် မော်ကွန်းထိန်း ရုံးခန်းထဲ ဗျောက်ပစ်ထည့်ပြီး ထွက်ပြေးသေးတယ်။ နောက် အခြားအခန်းတွေ စာသင်နေရင် အခန်းအပြင်ကနေ လျောက်ရင်း ပြောင်ပြတာတို့ ဘာတို့လဲ ခဏတိုင်းလုပ်တယ်။ အဲ ပေါက်ကရလုပ်ပေမယ့် ပြန်လျော်တဲ့ အနေနဲ့ ကျောင်းကပွဲတွေ ဘာတွေရှိရင် ကျွန်တော်တို့ အဖွဲ့ကပဲ သေသေချာချာဦးဆောင်လုပ်ပေးတယ်။

နောက် ဘော်ဒါတွေထဲမှာ တစ်ကောင်ရှိသေးတယ် ပါချက် ဆိုတဲ့ကောင် ဒီကောင်က အားရင် ဘိလိယက်ထိုးနေတာ ကျွမ်းကျင်သလားတော့ မမေးနဲ့ ကျောင်းနားက ဘိလိယက်ခုံတွေအားလုံး ဒီကောင်ကို ပိုက်ဆံကြေးကစားရင် မခေါ်ဘူး သူ့လက်ကိုသိလို့။ ဒီကောင်ကလဲ လူဆိုး တစ်ခါတစ်ခါ ကျောင်းတက်နေရင်းကနေ ၂ ပတ်လောက်ပျောက်သွားတတ်သေးတယ် ဘယ်သွားလဲဆိုတော့ ရှမ်းပြည်ကနေ မူဆယ်၊ ကြယ်ခေါင်အထိတက်ပြီး တရုတ်ဆိုင်ကယ်တွေကို တောလမ်းကနေ ခိုးမောင်းပြီး ဆိုင်ကယ်ချတတ်သေးတယ်။ အဲဒီအချိန်က ကိုယ်တွေသာ ဆိုင်ကယ်ဝယ် မစီးနိုင်တာ တော်တော်များများက တရုတ်ဆိုင်ကယ်တွေနဲ့ အိုကေ နေကြတယ်။ စိုးကြီးပြောမှ ဒီကောင်တွေ ဆိုင်ကယ်မှောက်သေးတာ သိရတယ် တစ်ရက်က ကျောင်းဘက်က အဆောင်တွေမှာ ညဘက် ဂစ်တာတီးပြီး မြို့ အပြန် မြို့အဝင်နားမှာ လမ်းဖြတ်ကူးတဲ့ နွားမကြီးကို တိုက်မိသေးတယ်ဆိုပဲ။ နွားတိုက်ပြီး ဒင်းတို့ ၃ ကောင်စီးလာတဲ့ ဆိုင်ကယ်က တရွှတ်တိုက်ကြီး ပေ ၃၀ လောက်လွင့်သွားတယ်တဲ့ ကံကောင်းလို့ တစ်ကောင်မှ မကျိုးမကန်း၊ ဦးနှောက်မပွင့်ပဲ ပွန်းပဲ့တာတွေပဲ ဖြစ်သွားတယ်။ နွားမကြီးက ပွဲချင်းပြီး လျောသွားတယ်တဲ့ အနားက လူကြီးတစ်ယောက်က ဟေ့ကောင်တွေထစမ်းထစမ်းလို့ ခေါ်ပြီး မင်းတို့ တိုက်တဲ့ နွားကြည့်စမ်း မြန်မြန်လစ်တော့ ဆိုလို့ ၃ ကောင်လုံး နွားလျောသွားတာတွေ့လို့ ဆိုင်ကယ်ချက်ချင်းထောင်ပြီး မောင်းလို့ ရနေသေးလို့ အရှိန်တင်ပြီး ထွက်ပြေးခဲ့ရသေးသတဲ့။

ကျောင်းတုန်းက စာကတော့ဒီလို အပေါင်းအသင်းတွေနဲ့တွေ့ပြီး ကြိုးစားသလား မမေးနဲ့ စားမေးပွဲတိုင်း supple စာမေးပွဲက အနည်းဆုံး ၁ ဘာသာတော့ ပြန်ဖြေရတယ်။ ကျွန်တော်က နဲနဲစာလုပ်သေးတော့ ပါရင် ၁ ခုလောက်ပဲ ဟိုကောင်တွေက ပါလိုက်ရင် ၂ ခု ၃ ခု ပြီးလာရင်လဲ ဘောပင်တောင် မပါတဲ့ ကောင်နဲ့ ဖြေခါနီးမှ အခန်းနံပါတ်မသိလို့ တိုင်ပတ်တဲ့ အကောင်နဲ့ စာအတော်ကြိုးစားကြတာ။ စိုးကြီးဆို ဒုတိယနှစ်က အောင်စာရင်းမှာကော ကျတဲ့ စာရင်းမှာပါမပါလို့ ရုံးခန်းသွားမေးရသေးတယ် ဒီကောင်က မြန်မာစာ ထိတာ ကျတဲ့အထဲမပါ အောင်တဲ့အထဲမပါဆို မြန်မာစာနေ့က ခိုးချတာ ခဏတိုင်းမိသွားတာကိုး အပယ်ခံလိုက်ရတာတဲ့။ အဲဒါနဲ့ နောက်တစ်နှစ်ပြန်တက်ရပြန်ရော။ အမှန်တော့ ကျွန်တော်လဲ မထူးပါဘူး အဝေးသင်ပြောင်းပြီး maths နဲ့ကျလိုက်သေးတယ်လေ ပထမနှစ်က သူငယ်ချင်းကောင်မလေး စုစု မန္တလေး မိန်းထဲမှာ မဟာတန်းတက်နေတဲ့ အချိန်က ကျွန်တော် နောက်ဆုံးနှစ်အသည်းအသန် စာလုပ်နေရတုန်းပေါ့။

တစ်ခါကလဲ ကိုဖိုးဇော်နဲ့ စိုးကြီး၊ ပါချက်တို့ တောင်ကြီးတန်ဆောင်တိုင်ကို သူ့ ဆန်နီ ကားလေးနဲ့ တက်ဖို့ တိုင်ပင်ကြသေးတယ်။ အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော်က ဘာဖြစ်လို့လဲ မသိဘူး မလိုက်ဖြစ်လိုက်ဘူး။ ကံကောင်းသွားတယ် ပြောရမလားပဲ ဒီကောင်တွေ တောင်ကြီးတက်သွားတာ တောင်ပေါ်လမ်းတင် ဒီကောင်တွေ ဆန်နီက ပျက်လိုက်တာ၊ ပျက်လိုက်ပြင်လိုက် နဲနဲတက်လိုက် ၁ ညအိပ်လိုက်နဲ့ တောင်ကြီးတန်ဆောင်တိုင်ပြီးသွားတယ် ဒီကောင်တွေ အောင်ပန်းတောင် မရောက်လိုက်ဘူး လမ်းတင် သူများကားက ပစ်ပေးသွားတဲ့ ရေသန့်ဘူးလေး သောက်လိုက်၊ စားစရာလေးတွေ့ရင်ဝယ်စားလိုက်နဲ့ ဘဝပျက်ပြီးပြန်လာကြတယ်။ ဟိုကောင်တွေ နောက် ကိုဖိုးဇော်ကား ဆို အသေလန့်သွားတယ်။ တစ်ခါကလဲ ကိုဖိုးဇော်ကားကို ကျောင်းက ကျောင်းသူ၊ ကျောင်းသားလေးတွေ စုငှားပြီး ကျောက်ဆည်နဲ့ မိုင် ၄၀ လောက်ပဲဝေးတဲ့ မန်းလေးသွားတာ အပြန်လမ်းမှာ ကားပျက်လို့ ကြုံတဲ့ ကွပ်ပစ်မှာ တစ်ညအိပ်လိုက်ရပြီး ကျောင်းသားတွေ အဲဒီနေရာမှာ သရဲပါ အခြောက်ခံလိုက်ရသေးတယ်။ သူ့ကားက နာမည်ရချင်တော့ အဲဒီလို။ ခုတော့ သူလဲ အဲဒီကားရောင်းလိုက်ပြီ မရှိတော့ဘူး ပြောတယ်။

စိုးကြီးက ပြောသွားသေးတယ် ဟေ့ကောင်ရေတဲ့ ငါ အခုရန်ကုန် ရုံးခန်းက သရဲခြောက်သဟ တဲ့ ဒီကောင်က ရုံးကပေးထားတဲ့ အခန်းမှာပဲ အိပ်တာ စရောက်ရောက်ခြင်းညက ပုခုံးလာညှစ်ထားတာဆိုပဲ ဒီကောင်လှုပ်လို့လဲ မရဘာမရနဲ့ မင်းဘယ်ကကောင်လဲလို့ မေးတယ်တဲ့ ဒီကောင်က ဝန်ထမ်းအသစ်ပါဆိုပြီး ပြောမှ လွတ်ပေးပြီး နောက်မလုပ်တော့ဘူးတဲ့။ အဲဒါနဲ့ သူအရင်နေတဲ့ အကိုကြီးကို မေးကြည့်တော့ ဟုတ်တယ် ရှိတယ်တဲ့ ၁ ကောင်တောင်မဟုတ်ဘူး ၄ ကောင်ရှိတယ် ဆိုပဲ။ ဒီကောင်ကျောချမ်းသွားတယ် အခုတော့လဲ အဆင်ပြေနေပြီဆိုပဲ ဟိုတစ်နေ့က လှည်းတမ်းမှာတွေ့တုန်းကတောင် ငါးကင်ဝယ်သွားပြီး ညမှစားမလို့ ဆိုတာ မင်းသရဲ ၄ ကောင်နဲ့ ဖြစ်ပါ့မလားဆိုမှ ငြိမ်သွားတယ်။ ဖြစ်လိုက်ရင် ဟာသချည်းပဲ နောက်မှ ဒီကောင်တွေနဲ့ ထက်တွေ့ရင် ဆက်ရေးဦးမယ်။ အရင်ကအကြောင်းတွေက အဲဒီလိုပဲ ပေါက်ကရတွေ ပျော်စရာကောင်းပါတယ် ဘာရယ်မဟုတ်ပါဘူး အမှတ်တရအနေနဲ့ ရေးလိုက်တာပါ။ ကျေးဇူးပါ။

Related Posts

• Welcome back Blogger Ko Nay Phone Latt
• Once Again In Bangkok ~ 1
• Myanmar Bloggers Gathering
• L O V E ?
• Copyright or Copy is Right?
• Trip To Arakan, Sittwe & Myauk Oo
• Me & My First DSLR

ဖားအံထောင်မှာ အနှစ် ၂၀ နဲ့ ၆ လကျော် အကျဉ်းကျခံနေရတဲ့ ဘလော့ဂ်ဂါ ကိုနေဘုန်းလတ် ၁၃ ရက်နေ့ မလွှတ်ခင်ကတည်းက ၁၂ ညလောက် ကတည်းက နောက်ရက်လွတ်မယ်ဆိုပြီး သတင်းကြားနေခဲ့ရပါတယ်။ ပထမ အခေါက် လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်ပေးတုန်းက မပါခဲ့တော့ ဒီတစ်ခါလဲ မသေချာသလိုလိုဖြစ်နေပေမယ့် ၁၃ ရက်မနက်ပိုင်းမှာ ဖားအံထောင်က ထွက်လာပြီလို့ သတင်းဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့ ရောက်နေတဲ့ ကိုစိုးကြီးက သတင်းပေးလို့ သိခဲ့ရပါတယ်။

၁၃ ရက်နေ့မှာတော့ နေ့လည်လောက်မှာတော့ ကိုနေဘုန်းလတ်ပုံတွေ ကို သတင်းမှာစတွေ့နေရပါပြီ အဲဒီအချိန်က ကျွန်တော်က ဦးခင်ညွှန့်အိမ်မှာ ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီးပြန်လာ ဓာတ်ပုံပို့ခါစရှိသေးတယ်။ နောက်တော့ ရန်ကုန်လေဆိပ်မှာ မနီလာသိန်း၊ ကိုကိုကြီး၊ ကိုမြအေး၊ ကိုဂျင်မီ စတဲ့ ၈၈ မျိုးဆက်ကျောင်းသားခေါင်းဆောင်တွေကို အလုပ်အရ စောင့်ပြီး ဓာတ်ပုံရိုက်နေရလို့ တစ်နေကုန်ပါရော။ ကိုစစ်အိမ်နဲ့ မထိုက်တို့ ဖုန်းဆက်ပြီး ကိုနေဘုန်းလတ်ကို သူ့အိမ်မှာ ကြိုကြမယ် ညနေ ၆ နာရီပြောပေမယ့် ကျွန်တော့်မှာ လေဆိပ်မှာပဲ ရှိသေးလို့ လွတ်မလိုဖြစ်နေခဲ့သေးတယ်။ နောက်တော့ ကိုနေဘုန်းလတ်က ည ၁၀ နာရီ ခွဲလောက်မှာမှ ရောက်မယ်ဆိုတော့ ပုံအမြန်ပို့ပြီး သင်္ကန်းကျွန်းဘက်မှာ ရှိတဲ့ ကိုနေဘုန်းလတ်အိမ်ကို အရောက်ပြေးဖြစ်ပါတယ်။

အမှန်တော့လူက ၅ ရက်လောက် ကောင်းကောင်း မအိပ်ရနေ့ဘက် အိတ်အလေးကြီးလွယ်ပြီး ပြေးလွှားဓာတ်ပုံရိုက်ရနဲ့ တော်တော်ပင်ပန်းနေပြီ ဒါပေမယ့် ဟိုရောက်တော့ မဆုံတာကြာပြီဖြစ်တဲ့ ဘလော့ဂ်ဂါ တွေနဲ့ ပြန်တွေ့ဖြစ်တယ်။ ကိုနေဘုန်းလတ် အိမ်မှာ ကိုဇော်ဇော်၊ မင်းယွန်းသစ်၊ ကိုညီလင်းဆတ်၊ ကိုမိုးလိှုင်ည၊ ကိုယောသား၊ ကိုထွန်းကျော်၊ ကိုဖိုးသူတော်။ မထိုက်၊ နန်းညီ၊ မပင့်ဂိုးတို့နဲ့ လူစုံနေကြပြီ နောက်တော့ ကျွန်တော်ရောက်ပြီး မကြာဘူး ကိုစိုးကြီး နဲ့ ကိုရဲအောင်သူ လဲရောက်လာတယ်။ ကိုနေဘုန်းလတ်ကတော့ ည ၁၁ နီးပါးလောက်မှ ရောက်လာပါတယ်။ လမ်းမှာ ဘုန်းကြီးကျောင်းဝင်နေလို့ နောက်ကျတယ်လို့ ပြောပါတယ်။ ရောက်ရောက်ခြင်းပဲ စီစဉ်ထားတဲ့ ကိတ်မုန့်နဲ့ မီးမှုတ်ပြီး ကိုနေဘုန်းလတ်က တစ်ယောက်ချင်းလိုက်ခွံကြွေးပါတယ်။ တစ်ယောက်စီကွျေးပြီး ရှေးဟောင်းနှောင်းဖြစ်တွေပြောရင်း ကိုနေဘုန်းလတ် နားလို့ရအောင် ညသိပ်မနက်ခင်မှာပဲ အားလုံး ပြန်ခဲ့ကြပါတယ်။

ကိုနေဘုန်းလတ်ကို အလက်ထရောနစ်ဥပဒေနဲ့ အမှန်တော့ ၂၀၀၇ သံဃာအရေးအခင်းမှာ ပါဝင်မှု့နဲ့ ထောင်ချခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ ကိုနေဘုန်းလတ်နဲ့ ကျွန်တော်တို့ အားလုံးစုပြီး အဲဒီ သံဃာအရေးအခင်း မတိုင်ခင်လေးတင် Myanmar Bloggers Society Seminar လုပ်ခဲ့ပြီး ကျွန်တော်နဲ့ နောက်ဆုံးကတော့ အရေးအခင်းအပြီး လောက်မှာ မြေနီကုန်းက ဓနုဖြူဒေါ်စောရီ ဆိုင်မှာ ထမင်းစားရင် service + သွားတုန်းက နောက်ဆုံးပါပဲ။ နောက်တော့ ကိုနေဘုန်းလတ် အဖမ်းခံရပြီဆိုတာ သိရတယ် အဲဒီအချိန်တုန်းက မမီတို့ရော မဘာညာတို့ရောပြောလို့ ကျွန်တော့် ဘလော့ဂ်ပေါ်မှာ တင်ထားခဲ့တဲ့ ဘလော့ဂ်ဆင်မင်နာ တုန်းက အုပ်စုပုံလဲ အင်တာနက် ဖြတ်ထားတော့ ညဘက်မှာ dial up နဲ့ တက်တယ်ကြားလို့ ကျွန်တော့် ဆရာအိမ်သွားညအိပ်ပြီး ပုံတွေဖျက်လိုက်ရသေးတယ်။ ကိုနေဘုန်းလတ် ပုံကို နောက်တစ်ခေါက်ပြန်တွေ့တော့ စင်ကာပူက အလုပ်လုပ်တဲ့ ရုံး HQ မှာပါ။ Times မဂ္ဂဇင်းဧည့်ခန်းထဲတွေ့လို့ ကောက်ဖတ်ရင်းက ကိုနေဘုန်းလတ်ကို Times ကရွေးတဲ့ 100 list under Hero Categories မှာ ပုံတွေ့လိုက်ရတယ် အဲဒီတုန်းက မဂ္ဂဇင်းကို ဓာတ်ပုံရိုက်ထားသေးတယ် ခုတော့ မတွေ့တော့ဘူး ကိုနေဘုန်းလတ် နိုင်ငံခြားက ဂေါ်ဇီလာ ရုပ်ရှင် ကြော်ငြာရှေ့မှာ ရိုက်ထားတဲ့ ပုံပါလာတာတွေ့ရပါတယ်။

ကိုနေဘုန်းလတ် ထောင်ကျပြီး မကြာဘူး သတင်းကျွတ်မှာလဲ ကျွန်တော်တို့ ဘလောဂ်ဂါ မောင်နှမတွေ အမှန်တော့ နိုင်ငံရေးသမားတွေ မဟုတ်ပေမယ့် ကိုနေဘုန်းလတ်နဲ့ အားလုံးလွတ်အောင်ဆုတောင်းတဲ့ အနေနဲ့ အင်းလျားကန်ဘောင်မှာ Free Burma ဆိုတဲ့ စာရေးထားတဲ့ မီးပုံးတွေ ညဘက် သွားလွှတ်ကြပါသေးတယ်။ မှတ်မှတ်ရရ ကျွန်တော်တို့ အုပ်စုကို သိတတယ်လို့ ယူဆရတဲ့ ထောက်လှမ်းရေးတွေနဲ့ စကားပြောစက်တွေပါတဲ့ လူတွေပါ ကန်ဘောင်မှာ မီးပုံးလွတ်တာ လာကိုင်ပေးသေးတယ်။ အဲဒီတုန်းက မီးပုံးမှာ စာသားကြီးနဲ့လေ သူတို့လဲ တွေ့ပုံရတယ်နောက်တော့ အခြေအနေမဟန်တာနဲ့ အားလုံးစုပြီး MICT park ဘက်က လူရှင်းတဲ့ လမ်းဘက်သွားမယ်ဆိုပြီး သွားတာ ပြည်လမ်းကနေ လိှုင်တက္ကသိုလ်ထဲဝင်တဲ့ ရွှေဟံသာလမ်းထိပ်မှာ ကျွန်တော်တို့ အုပ်စုလမ်းလျောက်နေတာကို ကားလမ်းဘေးက taxi ထဲကနေ dslr ကင်မရာတစ်လုံးနဲ့ ကျွန်တော်တို့ အုပ်စုကို လှမ်းရိုက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ အမှန်တော့ ကျွန်တော်က တစ်ယောက်ထဲနောက်မှာ ကျန်နေခဲ့တာ ကျန်တဲ့သူတွေက အရှေ့မှာ လမ်းလျောက်သွားနေကြတော့ ကျွန်တော့်ကို သူတို့ သတိမထားမိလိုက်ဘူးထင်တယ်။ ကျွန်တော်တွေ့တွေ့ချင်းမှာ စက္ကန့်ပို်င်းလောက် လူတစ်ကိုလုံးရပ်သွားပြီး ကြောင်သွားတယ်။ နောက်တော့ သူတို့ဆီပဲပြေးလိုက်သွားလိုက်တယ် ကြောက်မှာစိုးလို့ ကျွန်တော်ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောခဲ့လိုက်ဘူး။ နောက်တော့ ကျွန်တော်တို့ လိှုင်တက္ကသိုလ်ဝင်းထဲကနေ ပြန်ခဲ့ကြတယ်။

အမှန်တော့ အမှတ်တရတွေပါပဲ နိုင်ငံရေးသမားလဲ မဟုတ် အတိုက်အခံလဲ မဟုတ်ပဲနဲ့ အဲဒီနှစ်တွေမှာ ဘလော့ဂ် ရယ် ဘလော့ဂ်ဂါ ဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေက သူပုန်လိုဖြစ်နေခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်ဆီကို ဘယ်ကမှန်းမသိတဲ့ သူတွေလာတွေ့ပြီး ဘလော့ဂ်လောက အကြောင်းစုံစမ်းတာမျိုးရှိခဲ့တယ် နောက် အတိုက်အခံဘလော့ဂ်တွေ ဘယ်သူတွေလဲ မေးတာမျိုးရှိခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်လဲ အမှန်အတိုင်းပဲဖြေခဲ့တာပဲ ကျွန်တော်နဲ့ တစ်ယောက်မှမသိဘူးနောက် သူတို့က နိုင်ငံခြားကနေ နာမည်ပြောင် nick name တွေနဲ့ ရေးနေတော့ စုံစမ်းဖို့ မလွယ်ပါဘူးလို့ပဲ ဖြေခဲ့သေးတယ်။ ဆိုးချက်က ဘလော့ဂ် ဆီမင်နာတွေ ၂၀၀၇ နောက်ပိုင်းလုပ်ခွင့်မရဘူး ဘလော့ဂ်နာမည် စာနယ်ဇင်းမှာ ပါခွင့်မရခဲ့ဘူး။ ဆီမင်နာဖြစ်ဖို့ ကိုယ့်အဖွဲ့ဖာသာ ခေါင်းခံပြီး ကြိုးစားကြတာတောင် MCPA လို ကွန်ပျူတာ အသင်းတွေက ကန့်ကွက်လို့ အခန်းတောင် ငှားခွင့်မရခဲ့ဘူး။ အခုတော့လဲ အားလုံးပြောင်းလဲသွားပါပြီ။ ဘလောဂ်ဟာ citizen journalist တွေ မွေးထုတ်ပေးတဲ့ နေရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဘလော့ဂ်တွေ ပြန်ဖွင့်ပေးပြီး ကိုနေဘုန်းလတ် ကိုလဲ လွှတ်ပေးလို့ ဝမ်းသာရပါတယ်။ ကိုနေဘုန်းလတ် အိမ်ကိုပြန်ရောက်လာတာကို အမှတ်တရအဖြစ် ဗီဒီယို ရိုက်ပြီး တင်လိုက်ပါတယ်။ နောင်တစ်ချိန် အထိ အမှတ်တရ ဖြစ်စရာအနေနဲ့ ကျန်ခဲ့မှာပါ။ အားလုံးပဲ ကျေးဇူးပါ….

Update ~ Photos of Ko Nay Phone Latt as he is leaving Pha An Prison on 13 January 2012 on LA Times newspaper frontpage. Photo by Ko Nyein Chan Naing/EPA

Related Posts

• Myanmar Bloggers Gathering
• Vote for Blog Banners Of 2010
• Knockin’ On Heaven’s Door covered by Super Stars Bloggers
• BarCamp Yangon News in Press Media
• What Happen to Myanmar Blogosphere?
• Welcome to my portfolio!!
• Happy April Fool Day!!

ဒီနေ့ မနက်မှာ ဘန်ကောက် ကို နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ရောက်ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီတစ်ခေါက်ကတော့ တစ်ယောက်ထဲလာတာပေါ့။ သုဝဏ္ဏဘူမိ လေဆိပ်မှာ ဆင်းပြီးတာနဲ့ အရင်တစ်ခေါက်ကလို ကားမစီးတော့ပဲ ငွေကုန်သက်သာအောင် sky train စမ်းစီးဖြစ်ပါတယ်။ Sky train ဆိုတော့ တာမင်နယ်တွေ အင်မီဂရေးရှင်းတွေ ဖြတ်ပြီးတော့ နောက်တစ်ထပ်အပေါ် တက်ကြည့်တာပေါ့ ဘာမှမတွေ့လို့ အင်ဖော်မေးရှင်းစင်တာမှာ မေးလိုက်တော့ မြေအောက်ထဲမှာ ဆိုတာနဲ့ အောက်ထဲ ဆင်းရတယ်။ ဟုတ်ပါတယ် အောက်ထဲမှာပါ Google Map မှာ ညကတည်းက ကြည့်ပြီးသား Phaya Thai အထိ စီးရမှာ ဆိုတော့ မေးလိုက်တော့ ၄၅ ဘတ်ကျပါတယ်တဲ့။

သူက ပလပ်စတစ် အနီရောင် အဝိုင်းပြားလေးတစ်ခု ထုတ်ပေးတယ်။ မှတ်မိသလောက် အရင်တစ်ခေါက်က vending machine ကနေ ကတ်ပြားအထူလေးပေးတာပါ ဒီတစ်ခေါက်ကတော့ အဲဒီ အပြားလေးနဲ့ပဲ စင်ကာပူက MRT မှာလိုပဲ sensor မှာ ကပ်ပြီး ဝင်ခဲ့လိုက်တယ်။ မြေအောက်ထဲမှာတော့ သရဲခြောက်မှာ တောင်ကြောက်ရပါတယ် စင်ကာပူနဲ့ တခြားစီ အောက်ဘက်မှာ လူတောင် ၁၀ ယောက်မပြည့်ဘူး။ ဒါနဲ့ တိုင်တစ်တိုင်နားကနေ စောင့်နေလိုက်တယ် ရှေ့က မှန်ကာထားတဲ့ဆီကြည့်လိုက်တော့ ကျွန်တော့လိုပဲ တိုင်ရဲ့ တစ်ဖက်မှာ ကောင်မလေး တစ်ယောက် ရပ်နေတာရှိတာ တွေ့တယ်။ နောက်တော့ လူနဲနဲများလာတယ် ဒါပေမယ့် သိပ်အများကြီးမဟုတ်ပါဘူး ၂၀ ဝန်းကျင်လောက်ပဲ။ နောက်တော့ ၁၅ မိနစ်လောက်နေတော့ ရထားလာပြီး ခရီးဆက်ပါတယ်။

မြေပုံအရဆို ကျွန်တော်ဆင်းရမယ့် နေရာက ရထားဂိတ် အဆုံးပဲ ထိုင်းရထားက station နဲနဲပဲရှိတယ် ၁၀ ခုလောက်နဲ့ တင် ဂိတ်ဆုံးတာတွေ့ရတယ်။ နောက်တော့ Phaya Thai ရောက်တော့ ဆင်းဖြစ်တယ်။ မြေပုံကြည့်ပြီး သွားတာ သွားချင်တာက Rachatburi ဘက် စာရွက်မြေပုံဆိုတော့ ဘက်မသိရတော့ သွားလိုက်တာ Victory Monument ရောက်မှ မှားမှန်းသိတော့တယ်။ တော်သေးတယ်ပြောရမယ် ဒီတစ်ခေါက်လာတာ ဘာမှ မပါဘူး ကျောပိုးအိတ်တစ်လုံးထဲမှာ အကျီ နဲနဲ၊ laptop တစ်လုံး ကင်မရာတစ်လုံး လန်းစ ၂ လုံး ဖလက် ၁ ခုပဲ ပါလို့။ မဟုတ်ရင် သေပြီပဲ။ ကြွားတာမဟုတ်ပါဘူး အရင် ကိုင်နေကြ ၄ နှစ်နီးပါးရှိပြီဖြစ်တဲ့ အိုင်ဖုန်းလေးက အခုဆို စကရင်အက်၊ screen burn ဖြစ် ringtone အသံမလာ၊ ဘက်ထရီက နေ့တစ်ဝက်ခံ အထိ အခြေအနေဆိုးနေတော့ အရင်လို GPS နဲ့ Google Map မကြည့်နိုင်တော့ ဘက်မှားပြီး လျောက်မိသွားတယ်။ နောက်ပြန်လောက်လိုက်တာ station ၂ ခုစာလျောက်ပြီးတော့ အရင်တစ်ခေါက်ရောက်ဖူးတဲ့ Cocowok ဆိုလား ဘီယာတန်းတွေဘက်ရောက်တယ်။

အဲဒါဆို မှန်ပြီပေါ့ ဘယ်ဘက်ကို တစ်ဘလောက် ဆက်သွားရင် Pantip IT Plaza ရှိတာ သိတယ်လေ။ သွားလိုက်တယ် အဲဒီကို ရောက်တော့ မဝယ်ပဲ ပတ်ကြည့်တယ်။ မြန်မာပြည်လိုပဲ pirated OS, softwares, movie အကုန်ရောင်းတယ်။ ကောင်မလေးတွေဆို ရောင်းတဲ့ ဘဲတွေက DVD အခွေအဖုံးက ကာဗာပေါ်က ယိုးဒယား သီချင်းတွေ ပြတယ်။ ယောက်ကျားလေးတွေ ဖြတ်သွားရင်တော့ အဲဒီ DVD ဘူးကို ဖွင့်ပြတယ် အထဲမှာ ဟိုဒင်း ဟိုဟာကား ပုံတွေနဲ့.. ကြည့်စမ်း မြန်မာပြည်လိုပဲပေါ့ =) စိတ်မဝင်စားပါဘူး အဓိက စိတ်ရောက်နေတာက ငါးမျက်စိ ရှာဖို့ပါပဲ။ ၃ ထပ်က ကင်မရာဆိုင်တွေမှာ လိုက်ရှာပါတယ် fish eye လန်း Canon ထုတ်က မရှိဘူးတဲ့ Tokina 10-16 က ဘတ် 17,000 တဲ့။ သူက APS-C အတွက်ဆိုတော့ မလိုချင်ဘူး။ လိုက်ရှာတယ် မတွေ့ပါဘူး မနက်ဖြန်မှ ဆက်ရှာဦးမယ်။ ဝယ်နိုင်လို့ လိုက်ရှာနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး စျေးမေးထားပြီး နောက်တစ်ခါလာရင် ဝယ်မလို့ သတိထားမိတာက ထိုင်းမှာ Sigma လန်းတွေ တော်တော် တင်ကြတာ တွေ့ရတယ်။ နောက်တော့ Pantip ကနေ ပြီး ဘေးဘက်က Platinum Mall ကို ဆက်သွားပါတယ်။

အဲဒီမှာတော့ ဝင်ဝင်ချင်းပဲ ဆောက်နဲ့ထွင်း အဲ အခြောက် အုပ်စုတွေ မိတ်ကပ် တစ်မျိုးကို ပရိုမိုးရှင်း ဆင်းနေကြတာတွေ့ရတယ်။ ဒီထဲက ဖက်ရှင် အကျီဆိုင်တွေ များတယ် ဘာရယ်မဟုတ်ဘူး လိုက်ကြည့်တယ်။ အရင်တစ်ခေါက်က Naruto contact lens ကို ဒီထဲမှာပဲ ဝယ်ခဲ့တာ နောက် ဟာသ တီရှပ်တွေ လိုက်ရှာတယ်။ တစ်ထည်မှ မဝယ်ခဲ့ဘူး နောက်ရက် ထပ်သွားဦးမှာ မို့လို့။ နောက်တော့ အထဲက ပြန်ထွက်တော့ ၂ နာရီထိုးနေပြီ ဗိုက်ဆာတာနဲ့ ဘာစားရင် ကောင်းမလဲ စဉ်းစားရင် ထိုင်းဆိုင်ဝင်ရင်ရှုပ်နေမယ် ထင်တာနဲ့ ဘာဂါပဲ ဝင်စားလိုက်တော့တယ်။ နောက် မြေပုံ စာရွက်ထုတ်ကြည့်တော့ MBK ကလဲ အနီးနားပဲ ဆိုပြီး သွားလိုက်တာ တော်တော်လဲ လျောက်ပြီးရော မဟုတ်သေးပါဘူးလို့ အနီးအနားက အင်းကလိပ် စကားပြောနိုင်မယ့်သူ လိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်တော့မှ ပြောင်းပြန်လျောက်လာတာ သိတော့တယ်။ ၁ ဘလောက်လျောက်ပြီးနေတာရော ကျောပိုးအိပ်ကလဲ လေးလာတာနဲ့ မထူးပါဘူးဆိုပြီး လာတဲ့ တုတ်တုတ် ငှားပြီး အရင်တစ်ခေါက်တည်းခဲ့တဲ့ ဟိုတယ် ကို မောင်းခိုင်းလိုက်တော့တယ်။

taxi မစီးပဲ ခုလို လမ်းလျောက်သွားတော့လဲ လမ်းတွေ မှတ်မိသွားတာပေါ့။ ခုတော့ အရင်တစ်ခေါက်လာတုန်းကနဲ့ မတူပဲ experience နဲနဲပို တက်သွားပြီ မြို့ကို အကြမ်းဖျင်းသိသွားတယ်။ Level တက်တဲ့ အဆင့်ရောက်အောင် မနက်ဖြန် ထပ်ထွက်လိုက်ပါဦးမယ်။ ကိုယ်မသိတဲ့ မြို့မှာ မြေပုံကြည့်ပြီးလျောက်သွားရတာ တော်တော်ကြိုက်တယ်ဗျာ အရှေ့အနောက် သေချာမသိနဲ့ လမ်းနာမည်ကြည့် နောက်တစ်လမ်းလျောက် မြေပုံပြန်ကြည့်ပြီး အရှေ့အနောက်ခွဲ နဲ့ ပျော်စရာကြီးပဲ ကိုယ့်ကိုကိုယ် စဉ်းစားကြည့်တော့ ငယ်ငယ်ကတည်းက Final Fantasy နဲ့ Resident Evil ဆော့ခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးတွေ ဆိုတာ သတိထားမိသွားတယ် ကောင်းသောနေ့ပါ မနက်ဖြန် ခရီးဆက်ပါဦးမယ်…

Related Posts

• Diary Of Me (20 Jan 2012)
• Welcome back Blogger Ko Nay Phone Latt
• Myanmar Bloggers Gathering
• L O V E ?
• Copyright or Copy is Right?
• Trip To Arakan, Sittwe & Myauk Oo
• Me & My First DSLR

လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်တွေထဲက တစ်ရက်မှာ မတွေ့တာကြာတဲ့ ပြည်တွင်းက ဘလော့ဂ်ဂါ မောင်နှမတွေ ပြန်စုစည်းဖြစ်ကြပါတယ်။ ကွျန်တော်တို့ အနေနဲ့ မတွေ့ဖြစ်တာလဲ ကြာတာတစ်ကြောင်း Blog Day 2011 ကို နီးလာတာကလဲ တစ်ကြောင်းကြောင့် အထိမ်းအမှတ်ပွဲမျိုးလေး လုပ်ဖို့ အစီအစဉ်ဆွဲကြဖို့ပါပဲ။

တွေ့ဆုံဖို့ကို မြေနီကုန်းက မြစံပါယ် စားသောက်ဆိုင်မှာ ချိန်းဖြစ်ပါတယ်။ သူငယ်ချင်းတွေဆိုတော့ များသောအားဖြင့် ၂၀၀၆၊ ၂၀၀၇ လောက်မှ ဘလော့ဂ်ခေတ်ကောင်းစဉ်က စရေးခဲ့ကြတဲ့သူတွေများပါတယ်။ ကိုဇော်ဇော်၊ မဘာညာ၊ မယမင်း၊ ကိုဖိုးသူတော်၊ ကိုမိုးလိှုင်ည၊ မင်းယွန်းသစ်၊ နန်းညီ၊ ကိုရဲအောင်သူ စတဲ့သူတွေ လာကြပါတယ်။ ကိုညီလင်းဆက်၊ ကိုမျက်လုံး၊ ကိုစိုးဇေယျ တို့တွေတော့ မအားလို့ မလာကြပါဘူး။

ဘလောဂ်တွေက ၂၀၀၆၊ ၂၀၀၇ လောက်မှာ အတော်လှုပ်ရှားခဲ့ပေမယ့် ၂၀၀၇ အရေးအခင်းနောက်ပိုင်းမှာ blogspot, wordpress စတာတွေ ဘန်းလိုက်တာကြောင့် သာမာန် စာရေးသူတွေအနေနဲ့ နေရာပျောက်သွားတာလဲ ပါမယ်ထင်တယ်။ နောက် social media တွေထောင်တက်လာတဲ့ အချိန်မှာ blogging သဘောမျိုးပါ တွဲလုပ်လို့ ရတာကြောင့် technical diffculities မရှိသလောက်နည်းတဲ့ အတွက် အဲဒီဘက်တွေရောက်ကုန်တာလဲ ပါပါလိမ့်မယ်။ နောက်ပိုင်းတော့ ဘလော့ဂ်ရေးသူ နည်းလာပါတယ်။

ခုလောလောဆယ်တော့ ၂၀၀၇ တုန်းက လုပ်ခဲ့သလို Blog Day Seminar မျိုးတော့ လုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။ ဒီအတိုင်း gathering သဘောမျိုးပဲ လုပ်ဖို့ ရှိပါတယ်။ Blog က ၂၀၀၇ အရေးအခင်းမှာ တော်တော်ပေါက်သွားခဲ့ပြီး ပြည်တွင်းမှာ Blog နဲ့ blogger ဆိုရင် အတိုက်အခံ နိုင်ငံရေးသမားလိုမျိုးကို မြင်ကုန်တဲ့ အခြေအနေရောက်သွားတာလဲ ပါမယ်ထင်တယ်။ အရင် ၂၀၀၉၊ ၂၀၁၀ တွေမှာ Info-Tech မှာ ဟောပြောပွဲလုပ်ဖို့ ကြိုးစားပေးမယ့် မရခဲ့ပါဘူး။ ၂၀၁၀ တောင် blog ကို ခေါင်းစဉ် မတပ်ပဲ အခြား technology သဘောမျိုးပဲ ပြောခွင့်ရခဲ့တယ်။

ခုကတော့ ဘာရယ်မဟုတ်ပါဘူး ဟိုအရင်က ရေးခဲ့တဲ့ ဘလော့ဂ်ဂါ အကိုကြီး၊ အမတွေကော သူငယ်ချင်းတွေကောကို သတိတရရှိမိပါတယ်။ အရင် ၅ နှစ်လောက်ကဆို ပထမဆုံး blog စာအုပ် တစ်အုပ်ဖြစ်ဖို့ အားလုံး တိုင်ပင်နေတဲ့ အချိန်တစ်ခုပေါ့။ နောက် Myanmar Blogger Society ဖွဲ့ဖို့ တိုင်ပင်နေခဲ့ကြတယ်။ ခုတော့လဲ အမှတ်တရတွေပဲ ဖြစ်နေခဲ့တော့တယ်။ ဒီလ 31 ရက်နေ့ မှပဲ Blog Day အတွက် ပို့စ်တင်ပါဦးမယ်။ ခုတော့ အမှတ်တရ ပေါ့…

Related Posts

• Welcome back Blogger Ko Nay Phone Latt
• 5 Anniversary Of Myanmar Bloggers Society’s Seminar
• Vote for Blog Banners Of 2010
• Knockin’ On Heaven’s Door covered by Super Stars Bloggers
• BarCamp Yangon News in Press Media
• What Happen to Myanmar Blogosphere?
• Welcome to my portfolio!!

မနက်ဖြန် မနက်မှာ deadline တစ်ခု ရှိနေတယ်။ ဒါပေမယ့် စိတ်ညစ်နေလို့ ထွက်ပေါက်ရအောင် ဘလော့ဂ်ပို့စ် တစ်ခု ရေးဖြစ်တယ်။ ညတွေလဲ မအိပ်ရတာများပြီ အလုပ်တွေ ရှိနေတာကြောင့် ဖြစ်ပေမယ့် အဆိုးဆုံးက လူမှု့ပြသနာတွေ ရှင်းနေရတာပါပဲ။ ကွျန်တော့်မှာက ငယ်ငယ်ကတည်းက တစ်ယောက်ထဲနေလေ့ရှိတာကြောင့် ပြောပြရမယ့်သူလဲ မရှိတာကြောင့် ဘလော့ဂ်က စာဖတ်သူတွေ ဆီမှာပဲ ပြောပါရစေတော့။ အရင်ကတော့ အမေနဲ့ ပြောလေ့ရှိပေမယ့် ဒီတစ်ခေါက်က အမေ့ကို ဘာမှ ပြောချင် စိတ်မရှိပါဘူး။

လောကကြီးကို သိပ်အံ့ဩလွန်းလို့ မဖြစ်နိုင်တာတွေ ကြုံရလွန်းလို့ပဲ။ ငယ်ငယ်က ကျောင်းတက်တုန်းက အတန်းထဲမှာ စာမေးပွဲမှာ အဆင့် ၁ က ၁၀ အတင်းဝင်အောင်ကြိုးစားကြတာတွေတုန်းက ထင်ခဲ့တယ် လူတွေ အားလုံးက ဉာဏ်ရည် တစ်ယောက် နဲ့ တစ်ယောက် သိပ်မကွာဘူးလို့ ထင်ထားခဲ့တယ်။ ကြီးလာမှ ကြုံခဲ့ရတာတွေနဲ့ တဖြည်းဖြည်း သိလာတာက ဉာဏ်ရည်ကွာခြားတယ် ဆိုတာပဲ အတန်းထဲမှာ အဆင် ၁၀ အတွင်းဝင်တဲ့ သူတွေဟာ အရမ်း မိုက်မဲ တာကို တွေ့ရဖူးတယ်။ မဖြစ်နိုင်တာတွေကို စိတ်ကူးယဉ် အဟုတ်ထင်ပြီး မျှော်လင့်နေကြတဲ့သူတွေကိုလဲ တွေ့လိုက်ရဖူးတယ်။ တစ်ချို့တွေ ကြတော့ လည်တဲ့နေရာလည်ပြီး တုံးတဲ့ နေရာတုံးနေကြပြန်ရောပဲ။

တစ်ချို့က မိဘ ထက် အချစ်က အရေးကြီးနေသလို ထင်နေတဲ့ သူတွေ တွေ့ရပြန်တယ်။ လူတွေဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မဆန်းစစ်တတ်ကြပြန်ဘူး။ အဲဒီလိုလူတွေတွေ့ရင် ပြောပြချင်တယ် ဒါပေမယ့် စကားမထွက်ခဲ့ဘူး။ စဉ်းစားပါဦး ချစ်သူ ၂ ယောက် မုန်းပြီးကွဲသွားတာပဲ ရှိတယ် မိဘက သားသမီးကို မုန်းတာရှိခဲ့လို့လား။ မိဘက မွေးကတည်းက ပြုစုလာခဲ့တာ ကြီးမှ အချစ်ဆိုတဲ့ သာယာမှု့ကြောင့် မိဘကိုထားသွားကြမှာလား။ ဘဝ အခက်အခဲတွေ ​ေငွရှာရတဲ့ အခက်အခဲတွေ ကြုံတိုင်း မိဘဟာကျေးဇူးကြီးတယ် ဆိုတာ နားလည်ဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်တွေပါပဲလေ။ အပြန်အလှန်နားလည်မှု့ပေးနိုင်တယ် ဆိုရင်တောင် ဝမ်းနဲ့လွယ်မွေးခဲ့တဲ့ သွေးသားအရင်း မိဘ ကို မှီမည့်သူရှိပါဦးမလား။

အို လူတွေ သိပ်မိုက်တယ် မိဘ စိတ်ဆင်းရဲအောင် လုပ်မှ ပျော်ရမယ့်ဆိုရင် အသေသာခံပါ အဲဒီလိုတော့ မလုပ်ပါနဲ့။ ချစ်သူနဲ့ မိဘနဲ့ ရွေးရမယ်ဆိုရင် မိဘ မှားနေဦးတော့ မိဘကိုပဲ ရွေးလိုက်ပါကွာ မိဘက မင်းအဲဒီလို အချစ်ဆိုတာ ခံစားတတ်တဲ့ အရွယ် အထိရောက်အောင် ရှာဖွေကွျေးမွေးခဲ့တဲ့ သူတွေပါ။ ကွျန်တော့် အနေနဲ့ ဆိုရင်လဲ ကောင်မလေးဘက်က မိဘ ကြောင့်ပစ်သွားရင်တောင် စိတ်မဆိုးနိုင်ပါဘူး။ ကွျန်တော်လဲ သူ့ကို မိဘ နဲ့ မလဲနိုင်ဘူးလေ။ သူနဲ့ တွေ့တိုင်း သူ့မိဘကို ကျေးဇူးတင်မိတာ အကြိမ်ကြိမ်ပါပဲ။ သူ့မိဘက ကွျေးမွေးမထားရင် သူဒီနေ့ ကွျန်တော်နဲ့ ဒီလို တွေ့ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ အချစ်ဆိုတာမှာ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်နားလည်ဖို့က အရေးကြီးတယ် ပြောတယ် ကွျန်တော်ကတော့ မွေးကတည်းက ကွျေးမွေးပြုစုခဲ့တဲ့ မိဘကိုတောင် နားမလည်နိုင်တဲ့ မိန်းကလေးမျိုးကို ဘယ်တော့မှ လက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး။ မိဘကိုတောင် နားလည်အောင် မကြိုးစားနိုင်ပဲ အခြား အမိအဖ မတူတဲ့ သူတစ်ယောက်ကို နားလည်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့သူတွေကိုလဲ စိတ်ပျက်မိတယ်။ မိဘက ကိုယ့်ကို နားမလည်ဘူးပဲ အတ္တ မသိစိတ်ကြောင့် စွတ်အော်နေခဲ့ကြတယ် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်မေးပါဦး မိဘ ကို ဘယ်နှခါများ နားလည်ဖို့ ကြိုးစားပေးခဲ့ဘူးလဲ။

လူတွေက အချစ်ကို သာယာပြီး ကြည်နူးဖို့ ကောင်းတယ်လို့ ထင်ကြတယ်၊ ရုပ်ရှင်တွေမှာ တွေ့တယ်၊ ဝတ္ထုစာအုပ်တွေမှာ တွေ့ရတယ်။ စိတ်ကူးယဉ်တယ် လက်တွေ့စမ်းကြည့်ချင်တယ်၊ ဝတ္ထု ဒါမှမဟုတ် ဇာတ်ကားထဲက ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်လို mood သွင်းပြီး ခံစားကြည့်တယ်။ ရောဂါရင့်လာတဲ့ အခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မသိစိတ်ကနေလိမ်လိုက်ပြီး အချစ်အတွက် ခံစားရတယ်ဆိုပြီး ဖြစ်လာတယ်။ တစ်ဖက်လူကို မရရင် ကြေကွဲတယ်။ အမှန်တော့ အတ္တက ထိန်းနေတာကို မသိကြဘူး ချစ်တယ်ဆိုတာ အမှန်တော့ ကိုယ့်အတွက် သာယာမှု့ အသစ်အဆန်းတစ်ခုကို သူများနဲ့ပေါင်းပြီး လိုချက်တာပါပဲ။ အချစ်အတွက် အသေခံမယ်ဆိုပြီးပြောတယ် အမှန်တော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို လိမ်နေတာပါ အချစ်အတွက် ဘယ်သူမှ အသေမခံပါဘူး။ အသေခံတယ်ဆိုတဲ့သူရှိဦးတော့ သူက အတ္တအရမ်းပိုကြီးပြီး စဉ်းစားတွေးခေါ်မှု့ မရှိတော့လို့ အသေခံတာပါ။ အဲဒီအချစ်အတွက် အသေခံသွားတဲ့သူတွေ ဘာလို့ အာဖရိကက ငတ်ပြတ်ပြီးသေဆုံးနေရတဲ့ ကလေးတွေ အတွက် အသေခံ မကယ်ခဲ့ရတာလဲလို့ မေးကြည့်ချင်တယ်။

အချစ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းကို ကွျန်တော်ပြောရမှာ ရှက်တယ် သီချင်းတောင် သိပ်နားထောင်လေ့မရှိဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အချစ် ဆိုတာ အတ္တနဲ့ လူ ၂ ယောက်ပေါင်းပြီး ပျော်ကြတဲ့ ပျော်ရွှင်မှု့တစ်ခုပဲ ဖန်ခွက် တစ်လုံးလိုပဲ အမြင်လှပေမယ့် ကျကွဲလွယ်တယ်။ မေတ္တာနဲ့မတူဘူး သူကတော့ အဆင်းမလှပေမယ့် ကျမကွဲနိုင်တဲ့ ခွက်တစ်လုံး လိုပါပဲ။ ကိုယ်ချင်တဲ့သူက မုန်းသွားတာပဲဖြစ်တတ်တယ် ကိုယ်မေတ္တာထားတဲ့သူက မုန်းသွားတာ ဘယ်တော့မှ ကြုံရမှာမဟုတ်ဘူး။

လူတွေက ကိုယ်ချစ်တဲ့သူ ပြန်မချစ်တဲ့အခါ အသည်းကွဲကြတယ်။ ကွဲမှာပေါ့ သူပြန်ချစ်ရင် ပျော်ရမယ်လို့ အမြဲတမ်းတွေးနေခဲ့တာကိုး။ ဘယ်နေရာသွားပြီးလျောက်လည်မယ်၊ အတူ ဘုရားသွားမယ် စသဖြင့် စိတ်ကူးထားသမျှတွေ ဖြစ်မလာတဲ့ အခါ အသည်းကွဲတော့တာပဲလေ။ ကိုယ် ရည်ရွယ်ထားတဲ့သူ အခြားသူနဲ့ တစ်ယောက်နဲ့ ဖြစ်သွားရင် ပိုဆိုးပဲ အသည်းကွဲမယ်.. စာအုပ်တွေထဲကလို ခံစားကြည့်မယ် အချိန်တန်တဲ့ အထိ တစ်ဖက်က ခံစားနေရပါတယ် ဆိုတာတောင် အသိအမှတ် မပြုတဲ့အခါနောက်ပိုင်းတော့ မေ့မေ့ပျောက်ပျောက် ဖြစ်သွားတာပါပဲ။ တကယ်လို့ တစ်ဖက်က အသိအမှတ်နဲနဲလေးပြုလိုက်မယ် ဆိုရင် လုပ်တာမှန်တယ်လို့ ထင်လာပြန်ရော။ လူတွေဟာ သာယာမှု့ကို အမြဲမပြတ်ပဲ တစ်ဘဝလုံး ရှာနေခဲ့ကြတယ် ရုပ်ဝတ္ထုတွေမှာ ရှာကြည့်တယ်၊ ခံစားမှု့မှာ ရှာကြည့်တယ် နောက်ဆုံးသေ သာသွားကြတယ် သာယာမှု့တွေ အတွက် ပေးဆပ်သွားပြီး ဘာမှမတွေ့လိုက်ကြဘူး။

သေသေချာချာတွေးကြည့်ရင် လူတွေလုပ်ရတဲ့ အလုပ်တွေက ရီစရာကောင်းတယ်။ ကွျန်တော် အရင်တစ်ခါက ပြောခဲ့သလို Drill gun ဝယ်တာ အုတ်နံရံမှာ အပေါက်လိုချင်လို့ ဆိုတာမျိုးကို မေ့တတ်ကြတယ်။ ချစ်သူတွေ ဆုံရင် အတူတူဓာတ်ပုံရိုက်ကြပြန်တယ် အမှတ်တရ တဲ့။ အဲဒီ ဓာတ်ပုံတွေ မရှိရင် အမှတ်မရ တတ်လို့ လို့ ဖြေထားတဲ့ အတိုင်းပဲ။ သတိရတိုင်း ဓာတ်ပုံလေး၊ အရုပ်လေး ထုတ်ကြည့်တယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီလို ကြားခံ ပစ္စည်းမရှိရင် သူ့ကို စိတ်ကူးထဲမှာ ပုံဖော်ရတာ နဲနဲခက်လို့လေ။ ၂ ယောက်အမြဲ ချိန်းတွေ့ကြတယ် ဘာလို့လဲဆုိတော့တွေ့ရင် ပျော်လို့လေ ပျော်စရာမကောင်းတဲ့ အချိန်တွေရောက်လာရင် ၃ ၄ နှစ်ပါပဲ ကွဲကြရော။ ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ အတ္တနဲ့ ချစ်ခဲ့တာကိုး ကိုယ့်မှာ တွေ့တိုင်း မပျော်ရဘူးဆိုတော့ စိတ်ညစ်လာတယ်လေ ကိုယ့်ကိုယ်ကို စိတ်ညစ်တာ လူတွေ မခံနိုင်ကြပါဘူး။

အချစ်တစ်ခုနဲ့ အိမ်ထောင်ပြုပြီး ဘဝကို ခရီးဆက်လို့ ရမယ်လို့ ထင်ကြတယ်။ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ကြတယ် အထူးသဖြင့် အချစ် ဆိုရင် မိန်းကလေးတွေက ပိုတယ် သူတို့က ယောက်ကျားလေးတွေ ထက် ပိုစိတ်ကူးယဉ်တတ်ကြတယ်။ ယုံလွယ်တယ်။ Facebook မှာတင် ကြည့်လို့ရပါတယ် အချစ်အကြောင်းနဲ့ ပက်သက်ပြီး status တင်နေကြတာ ယောက်ကျားနဲ့ မိန်းမ ဘယ်သူပိုများလဲလို့။ နတ်ကိုးကွယ်တဲ့သူကို နတ်နဲ့ သွားခြောက်ပြီး လိမ်လို့ ရသလို၊ အချစ်နဲ့ စိတ်ကူးယဉ်တတ်တဲ့ သူတွေ အယောင်ဆောင်လိမ်ရတာ သိပ်လွယ်တယ်။

လူ့လောကက ပြသနာတွေ မျိုးစုံနဲ့ ပြည့်နေတယ် အတ္တတွေနဲ့ကြည့်ပဲ ဆိုတော့ အနည်းနဲ့ အများသာကွာတယ်။ ကိုယ် ပျော်ရွှင်ရဖို့ အတွက်ဆို အခြားသူ ထိခိုက်လဲ ကိစ္စမရှိဘူးပဲ အနည်းဆုံး အခြားသူတွေ ထိခိုက်သွားပါလားဆိုတဲ့ အသိလေးတောင် မတွေးနိုင်ကြဘူး။ ငါစွဲနဲ့ အတ္တအကြီးအသေးလိုက်ပြီး ငါလုပ်တာမှန်တယ် ငါခံစားရတယ် ငါပျော်ရွှင်ချင်တယ် အချစ်နဲ့ ဆိုပျော်ရမယ်လို့ အမြဲတွေးတယ်။ ဘယ်သူတွေဘာဖြစ်ဖြစ် ဂရုမစိုက်တတ်ဖူး။ ခန္တာဗေဒ အပြောင်းအလဲနဲ့ စိတ်ခံစားမှု့ကိုလိုက်ပြီး အချစ်ဆိုတာက လူတွေအတွက် အားကိုအားထားစရာကြီးလို ဖြစ်နေဦးမှာပါပဲ။ တကယ်ဖြစ်လာမှာလား မဖြစ်လာဘူးလား မသိတဲ့ မျော်လင့်ချက်နဲ့ စိတ်ပျော်ရွှင်မှု့ အတွက် မိဘ ကိုထားသွားသင့်သလားဆိုတာကတော့ ကိုယ်တိုင် စဉ်းစားပြီးဆုံးဖြတ်ပါ။ အချစ်ဆိုတာ တကယ်တော့ ခဏတာ စိတ်ပျော်ရွှင်မှု့ ပေးတဲ့ အရာလေးပါ အဲဒါနဲ့ ရေရှည်စီမံကိန်းလုပ်လို့ မရပါဘူး။ အဲဒါလေးတစ်ခုအတွက်နဲ့ ဘာတွေကိုအရင်းအနှီးလုပ်ပြီး ယူမလို့လဲ စဉ်းစားပါဦး……

Related Posts

• Copyright or Copy is Right?
• Diary Of Me (20 Jan 2012)
• Welcome back Blogger Ko Nay Phone Latt
• Fight For The Rights
• Once Again In Bangkok ~ 1
• What is STANDARD ?
• Myanmar Bloggers Gathering

ဒီရက်ပိုင်းမှာ အွန်လိုင်းပေါ်မှာ နိုင်ငံခြားရောက် မြန်မာ တစ်ယောက်နဲ့ နိုင်ငံခြားသား ဓာတ်ပုံဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ ဓာတ်ပုံ copyright ကိစ္စ ဖတ်မိပါတယ်။ အစက ဘာမှမပြောလိုပေမယ့် နိုင်ငံခြားရောက် မြန်မာဘလော့ဂ်ဂါရဲ့ ရေးသားပုံ အမြင် perspective ကို သဘောမကျတာကြောင့် အခုစာကို ရေးဖြစ်ပါတယ်။

ဖြစ်ပုံက အဲဒီ မြန်မာဘလော့ဂ်ဆိုဒ်မှာ photo manipulation ခေါ်တဲ့ ဓာတ်ပုံပြုပြင်ပြောင်းလဲ ပေါင်းစပ်တဲ့ နည်းနဲ့ ပုဂံဘုရားပုံနဲ့ စစ်ကျန် ဗိုက်ပူ ဘက်စ် ကားတစ်စီးတွဲထားတဲ့ ပုံမှာ စတာဖြစ်ပါတယ်။ တစ်ဖက်က နိုင်ငံခြားသားက စစ်ကျန် ဘက်စ် ကားပုံဟာ သူ့ပုံဖြစ်ပါတယ်ဆိုပြီး ပြောလာတာပါ။ သူပြတဲ့ သူ့ကိုယ်ပိုင်ရိုက်ပုံ အထောက်အထား စတာတွေ အရ bus ကားရဲ့ ထောင်မြင်ကွင်း ကားနံပါ စတာတွေဟာ အတော်လေးဆင်တူနေတာ တွေ့ရပါတယ်။ ကွျန်တော်အနေနဲ့ comment ပေးတာထက် စာဖတ်သူ ကိုယ်တိုင် ယှဉ်ကြည့်ပြီး judge လုပ်တာ ပိုကောင်းမယ်ထင်ပါတယ်။ ဒီ ကိစ္စအတွက်တော့ သိပ်ထွေထွေထူးထူး မပြောလိုပါဘူး အဲဒီ နိုင်ငံခြားသားက မူရင်း ဓာတ်ပုံဆရာ ဟုတ်မဟုတ်လဲ ကွျန်တော် စိတ်မဝင်စားဘူး။

အဓိက ကျတာက အဲဒီ ကိစ္စ ကို အကြောင်းပြန်ထားတဲ့ မြန်မာဘလော့ဂ်က ပို့စ်ပါ။ အဲဒီမှာ photo manipulation copyright နဲ့ ပက်သက်တဲ့ စာသားတွေကို ကွျန်တော် သဘောမကျပါဘူး။ အမြင် မတူပါ။ နောက် ရေးထားတဲ့ ကွန်မန့်ပေးသူတွေကို စော်ကားထားတဲ့ ခွေးဟောင်တယ်ဆိုတဲ့ အသုံးအနှုံးကို စိတ်အပျက်ဆုံးပါပဲ။ အမြင်မတူဘူးလား ဆွေးနွေးအဖြေရှာပေါ့ အမြင်မတူတာနဲ့ ခွေးဟောင်တယ် စသဖြင့်သုံးနှုံးတာဟာ ကိုယ့်အဆင့်ကို ဖော်ပြတာနဲ့ တူပါတယ်။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် အဲဒီဘလော့ဂ်စခါစက ကွျန်တော် အမြဲဖတ်ပြီး ကြိုက်ခဲ့ပါတယ် နောက်ပိုင်းတော့ စာတွေမှာ ဆိုက်ကို နည်းနဲ့ စာဖတ်သူအမြင်ပြောင်းအောင် ရေးတာတွေများလာလို့ ဖတ်တောင် မဖတ်တော့ပါဘူး။

အိုကေ ထားတော့ ကွျန်တော်ပြောချင်တာ copyright အကြောင်း။ အဲဒီ စာရေးသူဟာ ဒီဓာတ်ပုံကို သူကိုယ်တိုင်ရိုက်ထားတာ မဟုတ်တဲ့ အကြောင်းကို စာထဲမှာ ဖော်ပြထားပြီးသားပါ “To be honest with you, your photo is in better quality than I used to manipulated for my work though I’m not sure who own the original photo since I’ve received the same one in lower quality from the collection of my friend without any label of ownership or copyright.”

ဆိုတော့ ဒီ ဓာတ်ပုံဟာ သူ့သူငယ်ချင်း ဒါမှမဟုတ် အခြားတစ်ယောက်ပိုင်တဲ့ အခြေအနေဖြစ်နေပါပြီ။ သူကိုယ်တိုင်လဲ သူ့သူငယ်ချင်း ရိုက်ထားတာလာ အခြားက ယူထားတာလားဆိုတာ မကျိန်းသေတော့တဲ့ အခြေအနေပါ။ အိုကေ သူလဲ မသေချာတော့တဲ့ ကိစ္စမှာ copyright အကြောင်းဝင်ထောက်ပြတဲ့ စာဖတ်သူတွေကို ခွေးနဲ့ နိှုင်းတာ ဘာမှမပြောလိုတော့ပါဘူး။ စာဖတ်သူမိတ်ဆွေ ကိုယ်တိုင်လဲ ဆုံးဖြတ်နိုင်ပါလိမ့်မယ်။

နောက် ဓာတ်ပုံ photo manipulation မှာသူက Australia copyright ကို ကိုးကားပါတယ်။ Copyright ဥပဒေက တစ်နိုင်ငံနဲ့ တစ်နိုင်ငံ အနည်းငယ်ကွဲပြားပေမယ် အဓိကသဘောတရားက မူလ ဖန်တီးသူ၊ တီထွင်သူကို မနစ်နာအောင် ကာကွယ်ပေးထားတာတော့ နိုင်ငံတိုင်း အတူတူပါပဲ။

သူပြောပါတယ် “ကိုကာကိုလာ အမှတ်တံဆိပ် ကြော်ငြာပါတဲ့ အကျင်္ီကို ဝတ်ပြီး ဓာတ်ပုံ အရိုက်ခံမယ်၊ ပန်းချီ အဆွဲခံမယ် ဘယ်သူက မူပိုင်ရှင်လဲတဲ့” အဲဒါက ရှင်းရှင်းလေးပါ အဲဒီကိုကာကိုလာ လိုဂို အကျီက အဒီ အချိန်မှာ fair use အောက်မှာ အကျုံးဝင်နေပါတယ်။ တကယ်လို့များ အဲဒီ ကိုကာကိုလာ အကျီဝတ်ထားတဲ့သူကို ကွျန်တော်က အချိုရည် နောက်တစ်ခုထုတ်ပြီး သူ့ကို ပိတ်ကန်နေတဲ့ ပုံရိုက်ထားလိုက်ရင် ကိုကာကိုလာ company ဘာလုပ်မယ် ထင်ပါသလဲ။ မိတ်ဆွေ Apple.com က Macbook laptop ကြော်ငြာတွေမှာ Star Trek, Tangled ဇာတ်ကား တွေ ဖွင့်ထားတဲ့ ဓာတ်ပုံတွေ နမူနာပြထားတာတွေ့ဖူးမှာပါ။ ဒါဆိုရင် အဲဒီ web page အောက်ဆုံးဘက်မှာ သွားကြည့်ရင် ဇာတ်ကား မူရင်း company ကို credit ပေးထားတာ၊ laptop ထဲမှာ အဲဒီ ဇာတ်ကားတွေ ထည့်ပေးမထားကြောင်း ရေးထားတာ တွေ့ရမှာပါ။

Photo manipulation နဲ့ ပက်သက်လို့ကတော့ ကွျန်တော် ဥပဒေ အကြောင်းတွေ မပြောခင် ရှင်းရှင်းလေး လူပိန်းတွေးနဲ့ ကွျန်တော်တွေးပြောပါ့မယ်။ မိတ်ဆွေ ရိုက်ထားတဲ့ ဓာတ်ပုံကို ကွျန်တော် manipulate လုပ်လိုက်ပြီးသွားတဲ့ အခါ ဓာတ်ပုံ မူပိုင်ခွင့်ဟာ ကွျန်တော့်မှာရှိတယ်လို့ ပြောရင် မိတ်ဆွေ လက်ခံမှာလား။ လက်ခံမယ်ဆိုရင်တော့ အခု အွန်လိုင်းမှာ ဒီဇိုင်နာတွေ billboard တွေနဲ့ စတာတွေမှာ သုံးဖို့ လိုအပ်တဲ့ Stock Photos ရောင်းတဲ့ဆိုဒ်တွေ ပေါ်လာမှာတောင် မဟုတ်ပါဘူး။ အားလုံး Google search ကနေ ရှာ ပြီးသုံးကုန်ကြတော့မှာပေါ့။

အဲဒီ အဆိုပါ မိတ်ဆွေကြီး ရေးထားတာ ပြန်သုံးရရင် “Little knowledge is dangerous” ပါပဲ။ သူက photo manipulation လုပ်လိုက်တာနဲ့ မူရင်းပုံ ပိုင်ရှင်ဟာ နောက်ပုံနဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်တော့ဘူး ထင်နေတဲ့ အတွက်။ ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး photo manipulation ဆိုဒ်ဖြစ်တဲ့ deviantArt က စာတစ်ချို့ကို ကိုးကားဖို့ ဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ်။ အောက်က link တွေမှာ photo manipulation အဓိပ္ပါယ် နဲ့ copyright အကြောင်း နောက် တရားစွဲခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေကို တွေ့ရမှာပါ။ အချို့ဆို မူရင်းပုံမှန်း မသိသာတော့အောင် ပြင်ထားပေမယ့် တရားစွဲလို့ ရနေတာတွေ့ရပါလိမ့်မယ်။

A Beginners’ Guide to Photo Manipulation

How to act when your work is stolen

Image theft: Helpful info & interview with Bruno.

တကယ်လို့များ ဓာတ်ပုံကို manipulate လုပ်လိုက်လို့ မူလ stock photo ပိုင်ရှင်ဟာ သူနဲ့ ဘာမှမဆိုင်တော့ဘူးဆိုရင် တရားမျှတပါ့မလား။ မူလဖန်တီးသူရဲ့ creativity ကို ချိုးဖောက်ရမရောက်ဖူးလား။ နောက်ထပ် အခြားသူတွေရော အဲဒီလို ဖန်တီးချင်စိတ် ရှိပါတော့မလားဆိုတာတွေက ethic နဲ့ လဲဆိုင်လာပါတယ်။ အဆိုပါ စာရေးသူ ဟာ ဒီကိစ္စကို ဥပဒေ အရမစဉ်းစားပဲ ကိုယ်ချင်းစာစိတ်နဲ့ စဉ်းစားရင်တောင် အဖြေက ရှင်းနေပြီးသားကိစ္စကို ထောက်ပြတဲ့သူတွေလဲ စော်ကား၊ မူလပိုင်ရှင်ပါလို့ claim လုပ်တဲ့ သူကိုလဲ တရားစွဲလို့ ရတယ်မျိုးတွေပြောနေတော့ gentleman စတိုင်နဲ့ စာရေးလေ့ရှိတဲ့ အဆိုပါ စာရေးသူရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားက မပြေးသော်လဲ ကန်ရာရှိနေတဲ့ အတိုင်းဖြစ်နေတာ တွေ့လာရပါတယ်။

ကွျန်တော့် အနေနဲ့ နိုင်ငံခြားမှာလဲ ဒီဇိုင်နာ အနေနဲ့ လုပ်ဖူးပါတယ်။ outsource တွေလဲ လုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ အခြေအနေအရ stock image, photo manipulation ကိုလဲ အခြေခံလောက်ကို သိထားနားလည်ထားပါတယ်။ ဒီအခြေအနေမှာ ဓာတ်ပုံ ကို ပြင်လိုက်လို့ မူလပိုင်ရှင်ဟာ မူပိုင်ခွင့် မရှိတော့ဘူးဆိုရင် ဘယ်သူမှ အသစ်အဆန်းလုပ်တော့မယ် မထင်ပါဘူး။ ဥပမာ အနေနဲ့ နာမည်ကျော် အဝတ်အထည် ထုတ်တဲ့ company GAP ကနေ အခြားသူရဲ့ ဓာတ်ပုံကို အသိမပေး၊ အခကြေး​ေငွ မပေးပဲ ဓာတ်ပုံကို illustration graphic ပုံစံမျိုး အဖြစ်ပြောင်းယူသွားခဲ့တဲ့ ပြသနာကို အောက်မှာ ကြည့်လုိ့ ရပါတယ်။

နောက် တစ်ခုအနေနဲ့ Paul Smith company နေ ထုတ်တဲ့ အကျီမှာ အခြားသူတစ်ယောက်ရဲ့ ဒီဇိုင်း ခိုးယူ manipulate လုပ်ထားတဲ့ ပြသနာကိုလဲ ဒီမှာ ကြည့်လုိ့ ရပါတယ်။

နောက်ဆုံးအနေနဲ့ နာမည်ကျော် Scream ဆိုတဲ့ ဓာတ်ပုံနဲ့ သူ့ရဲ့ အခိုးခံရတဲ့ အကြောင်းကို documentary လုပ် ရိုက်ထားတဲ့ Stolen Scream ဆိုတာလေးတွေ ကြည့်ပြီးရင်တော့ photo manipulation နဲ့ copyright အကြောင်းကို ဥပဒေ အကြောင်းအရ နားမလည်တောင် ကိုယ်ချင်းစာစိတ် ethic အရ မလုပ်သင့်ဘူးဆိုတာကို စာဖတ်သူလဲ သဘောပေါက်မိမှာပါ။

ပြောရရင်တော့ အဲဒီ စာရေးသူ စကားပြန်သုံးရရင် မြန်မာလူမျိုးတွေရဲ့ မကောင်းတဲ့ အကျင့်စရိုက်တွေ အကြောင်း ကို ကွျန်တော့် အနေနဲ့ နောက်ထပ် တစ်ခု ထပ်သိနားလည်လိုက် ရတယ်လို့ ပဲ ပြောရမှာပေါ့ဗျာ။ ပြောချင်တာက copyright ပါ copy is right မဟုတ်ပါဘူး တရားပြန်စွဲ လို့ ရတယ် ဘာညာတွေ့ရတော့ ကွျန်တော့် အနေနဲ့ ဘာမှတောင် မပြောလိုတော့ပါဘူး။

စာရေးကောင်းတာနဲ့ စာဖတ်သူကို ကိုယ်လိုရာဆွဲခေါ်ပြီး ပြောချင်ရာပြောလို့ စာဖတ်သူတွေ အနေနဲ့ အားလုံးကို အမှန်လို့ ယုံမယ် မထင်ပါနဲ့။ လူဆိုတာက စကားထဲက ဇာတိပြပါတယ် အဲဒီ စာဖတ်နေရင်းနဲ့ပဲ အရှေ့အနောက် မညီတဲ့ မလုံမလဲ ဖြစ်နေတဲ့ အကြောင်းကိုလဲ စာဖတ်သူတွေ အနေနဲ့ နားလည်ပါတယ်။ မြန်မာတွေကို ငတုံးတွေ ငအ အကျင့်မကောင်းဘူး စတာတွေ ရေးပြီး ခပ်ပေါ့ပေါ့ တွေးနေရင်တော့ မိတ်ဆွေ မှားနေပြီလို့ ပဲ ပြောချင်ပါတယ်။ ဒီလို case မှာ သိပ်ထွေထွေ ထူးထူးရှင်းပြဖို့ မလိုပါဘူး ကွျန်တော်ကိုယ်တိုင်လဲ ဘာမှားပြီး ဘာမှန်တယ် မပြောပါဘူး။ စာဖတ်သူတွေသာလျှင် judge ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီ case နဲ့ ပက်သက်တဲ့ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ဆွေးနွေးချက်တွေကို အောက် ပါ လင့်ခ်တွေမှာ ဖတ်လို့ ရပါတယ်။

C-O-P-Y ကိုယ်ပိုင်

Discussion on Google+ by a person who claimed as original photographer

Honesty

Related Posts

• L O V E ?
• Diary Of Me (20 Jan 2012)
• Welcome back Blogger Ko Nay Phone Latt
• Fight For The Rights
• Once Again In Bangkok ~ 1
• What is STANDARD ?
• Myanmar Bloggers Gathering

၂၀၁၁ ဇန်နဝါရီ ၄ ရက်​နေ့​က ရခိုင်ပြည်နယ် စစ်တွေမြို့​ဘက်​ကို အလည်​အပတ်​သွား​ဖြစ်​ပါ​တယ်။ ခရီး​က အမှန်​တော့ ထွက်​ဖို့ စီစဉ်​ထား​တာ​မဟုတ်​ပေ​မယ့် ဦး​လေး​က အဲ​ဒီ​ဘက်​ကို အလုပ်​ကိစ္စ​နဲ့ သွား​စရာ​ရှိ​တာ​ကြောင့် လိုက်​သွား​ဖြစ်​တာ​ပါ။ ရခိုင်​ဆို ငပလီ၊ သံ​တွဲ​ဘက် ငယ်⁠ငယ်​တုန်း​က ရောက်​ဖူး​ပေ​မယ့် စစ်​တွေ​ကို​တော့ မ​ရောက်​ဖူး​တာ​ကြောင့် ပထမ​ဆုံး အကြိမ်​ဖြစ်​ခဲ့​ပါ​တယ်။ အဲ​ဒီ​တုန်း​က ခရီးသွား​နေ​တယ် ဆို​ပေ​မယ့် ဘ​လော့ဂ်​မှာ​က schedule post လုပ်​ထားခဲ့​တာ​မို့ ကွ​ျန်တော်​မ​ရှိ​ပေ​မယ့် တစ်​နေ့ post တစ်​ပုဒ်​တော့ တက်​နေ​ခဲ့​ပါ​တယ်။

စစ်​တွေ​ကို သွား​ဖို့​အတွက် ပြည်​တွင်း​လေ​ကြောင်း​လိုင်း​မှာ လက်မှတ်​ဝယ်​ရ​ပါ​တယ်။ ရုံး​က ပန်းဆိုး​တန်း အောက်​ဘ​လောက် Strand Hotel နား​မှာ​ပါ။ အဲ​ဒီ​မှာ လေ​ယာဉ်​လက်မှတ်​ဝယ်​ပြီး နောက်​ရက်​မှာ စ​ထွက်​ဖြစ်​ပါ​တယ်။ စစ်​တွေ​သွား​မယ့် ဂျက်​လေ​ယာဉ်​က တစ်​စီး​တည်း​သော လေ​ယာဉ်​လို့ သိ​ရ​ပြီး စစ်​တွေ၊ အမ်း နဲ့ အခြား မြန်မာ​နိုင်ငံ အနှံ့​ကို ပျံ​နေ​တာ​လို့ သိ​ရ​ပါ​တယ်။ တော်တော်​လဲ အလုပ်​လုပ်​နိုင်​တဲ့ လေ​ယာဉ်​ပါ​ပဲ။

စစ်တွေမြို့​လေ​ဆိပ်​က မြို့​နဲ့ နီး​ပါ​တယ်။ ပြော​ရ​ရင် မြို့​ထဲ​လို့​တောင် ပြော​လို့ ရ​ပါ​တယ်။ အဲ​ဒီ​မှာ လေ​ယာဉ်​ဆင်း​ပါ​တယ်။ စစ်တွေမြို့​ဟာ ခဏ​တိုင်း သ​တင်း​တွေ​ထဲ​ပါ​နေ​ကြ​ဆို​တော့ အရမ်း​ကြီး​တိုးတက်​နေ​မယ် မျော်​လင့်​ထား​ပေ​မယ့်။ စိတ်ကူး​ထဲ​က​လို မဟုတ်​သေး​တာ တွေ့​ရ​ပါ​တယ်။ မြို့​မှာ ကို​လို​နီ​ခေတ်​က လက်ရာ​နဲ့ အဆောက်​အဦး​တွေ အများ​ကြီး ရှိ​ပြီး ရှေး​တုန်း​က နာရီ​စင်​ကြီး တစ်​ခု​လဲ တွေ့​ပါ​တယ်။ နောက် စစ်​တွေ မြို့​မှာ ပင်လယ်ကမ်းခြေ​လဲ ရှိ​ပါ​တယ်။ ညနေ​ဘက် တစ်​ရက်​အရောက်​သွား​ဖြစ်​ပါ​တယ်။ ကံဆိုး​ချင်​တော့ ကင်​မ​ရာ​အပြည့်​အစုံ​ယူသွား​ပြီး မမ်​မို​ရီ​ကတ်​က တည်းခို​ဆောင်​မှာ ကျန်​ခဲ့​လို့ ကမ်းခြေ​ရောက်​မှ ကား​နဲ့ ပြန်ယူ​ရ​ပါ​သေး​တယ်။

စစ်​တွေ ကမ်းခြေ​က သောင်ပြင်​အတော်​ကျယ်​ပါ​တယ်။ ဒီ​ဘက်​ကမ်း​နား​မှာ ပလပ်​စ​တစ်​အိတ် အမိှ​ုက်​တွေ အရမ်း​များ​တာ​ကြောင့် လှ​ချင်​ရက်​နဲ့ ဓာတ်​ပုံ​ရိုက်​လို့ မ​ရ​ပါ​ဘူး။ ရေစပ်​နား​မှ ရိုက်​လို့ ရ​တယ်။ ကမ်းခြေ​နဲ့ တစ်ဖက် ၁ မိုင်​လောက် အကွာ​မှာ​တော့ view point ရှိ​ပါ​တယ်။ အဲ​ဒီ​ဘက် ဓာတ်​ပုံ​သွား​ရိုက်​ဖို့ ရောက်​ပေ​မယ့် january လ​ဖြစ်​ပြီး ညနေ​လောက်​မှာ​တင် မြူ​တွေ အရမ်း​ကျနေ​တာ​ကြောင့် ဘာ​မှ ရိုက်​လို့ မ​ရ​ခဲ့​ပါ​ဘူး။ View point က ဝင်း​ဦး​ကား​ထဲ​မှာ ပါ​ဘူး​တဲ့ နေရာ​ပါ ဘေး​မှာ ကျောက်ဆောင် အလှ​တွေ​ရှိ​ပါ​တယ်။ ကို​လို​နီ​ခေတ် အမြောက်​တစ်​ခု​လဲ တွေ့​ရ​တယ်။ တစ်ဖက်​က ၄ ဖာ​လုံလောက် ပင်လယ်​ဘက်​မှာ ကွ​ျန်း​အသေး​လေး​ရှိ​ပြီး အလုပ်​လုပ်​တဲ့ မီးပြတိုက် တစ်​ခု​ရှိ​ပါ​တယ်။ မြူ​တွေ​ကျနေ​တာ​ကြောင့် ဘယ်​လို​မှ ရိုက်​မ​ရ​ခဲ့​ပါ​ဘူး။

နောက်​ရက်​တွေ​မှာ မြောက်​ဦး မြို့​ဘက်​တွေ​ကို ထွက်​ဖြစ်​ပါ​တယ်။ လမ်း​မှာ ရထား​လမ်းဖောက်​နေ​တာ​ကို​တွေ့​ရ​ပါ​တယ် လမ်း​က ပုဏ္ဍား​ကွ​ျန်း​မြို့ အကျော်​ထိ ရထား​ပြေး​လို့ ရ​နေ​ပါ​ပြီ။ တစ်ဖက် ကျောက်တော် အထိ​ရောက်​အောင် ဖောက်​နေ​တာ​တွေ့​ရ​ပါ​တယ်။ ကား​မောင်း​ပို့​ပေး​တဲ့ အကိုကြီး​က အဲ​ဒီ​ဘက်​မှာ အရင်​က သွား​ရေး​လာ​ရေး ခက်ခဲ​တဲ့ အကြောင်း ပြော​ပြ​ပါ​တယ်။ အခု​ရထား ရှိ​လာ​တော့​မှာ ၁ ယောက် ၂​၀​၀ နှုန်း​နဲ့ စစ်​တွေ​ကို ရောက်​ဖူး​တဲ့​သူ​တွေ ရှိ​လာ​တယ်​လို့ ပြော​ပါ​တယ်။ အရင်​က မိုင် ၂​၀ လောက်​ပေ​မယ့် မြစ်​တွေ ချောင်း​တွေ များ​တော့ သေ​သာ​သွား​တယ် စစ်​တွေ မ​ရောက်​ဖူး​သူ​တွေ ရှိ​တယ်​လို့ ပြော​တယ်။

စစ်​တွေ မြောက်​ဦး ကား​လမ်း​က လမ်း​အတော်​ကျဉ်း​တာ​တွေ့​ရ​ပါ​တယ်။ လမ်း​မှာ သတိထား​မိ​သ​လောက် ဆိုင်​ကယ်​သွား​တာ​တောင် ရှား​ပါ​တယ်။ ကွ​ျန်တော် သွား​ခဲ့​တဲ့ အသွား​အပြန်​မှာ လမ်း​မှာ ကျော်​ရ​တာ​ကော၊ မျက်နှာချင်းဆိုင်​လာ​တဲ့ ကား​ကော ၁​၀ စီး​လောက်​ပဲ​ရှိ​ပါ​တယ်။ အမှန်​အတိုင်း​ပြော​ရ​ရင် မ​တိုးတက်​သေး​ပါ​ဘူး။

သွား​ရင်း​နဲ့ ခရီး​တစ်ဝက်​လောက်​မှာ ကျောက်တော်​မြို့​ကို ဖြတ်​ရ​ပါ​မယ်။ နောက်​တော့ ကုလား​တန် မြစ်​ကို ဖြတ်ဆောက်​ထား​တဲ့ ကစ္စ​ပ​န​ဒီ တံတား​ကို ဖြတ်​ရ​ပါ​တယ်။ တစ်​ဘက်​ကမ်း​မှာ​တော့ တောင်​တစ်​လုံး​ရှိ​ပြီး တောင်ပေါ်​မှာ ဘုရား​တစ်​ဆူ​ရှိ​ပါ​တယ်။ ဒါ​နဲ့ အဲ​ဒီ​တောင်​ကို ကား​နဲ့ တက်​ဖြစ်​ပါ​တယ်။ တောင်​တစ်​တောင်​လုံး​ဟာ မျောက်​တွေ​ကို ဘေးမဲ့ပေး​ထား​တာ​မို့ မျောက်​ကောင်​ရေ ၁​၀⁠၀ ကျော်​လောက်​ရှိ​လောက်​မယ့် အရေအတွက်​ကို တွေ့​ခဲ့ ရ​ပါ​တယ်။ တောင်ပေါ်​က​နေ ဓာတ်​ပုံ​ရိုက်​ပြီး ပြန်​ထွက်​ကြ​ပါ​တယ်။ ကျောက်​တောင်​က​နေ ၁​၀ မိုင်​လောက် သွား​ပြီး​တဲ့ အခါ​မှာ​တော့ တန်ခိုးကြီး မဟာ မြတ်​မု​နိ​ဘုရား​ကို ရောက်​ပါ​တယ်။ ဒီ​ဘုရား​ဟာ ကို​လို​နီ​ခေတ်​က အမြောက်​ဆံ လုပ်​ဖို့ သယ်ယူ​ခံ​ခဲ့​ရ​တာ​ဖြစ်​ပြီး ဘုရား​တန်​ခိုးတော် နဲ့ အိမ်မက်​တွေ​မျက်​မြင်​ပြီး နောက်​ပိုင်း​မှာ​မှ အဂ​လိပ်​တွေ ကိုယ်တိုင် ဒီ​နေရာ​ကို ပြန်​ပင့်​ဆောင်​လာ​တာ​ဖြစ်​ပါ​တယ်။

နောက်​တော့ ကွ​ျန်တော်​တို့ မြောက်​ဦး​ဘက်​ကို ဆက်​ထွက်​ဖြစ်​ကြ​ပါ​တယ်။ ဘုရား​က​နေ ကျော်​လာ​တာ​နဲ့ နောက်​ပိုင်း​မှာ လမ်း​က ပို​ကြမ်း​လာ​ပါ​တယ်။ ကျောက်ခဲ​တွေ ပွ​စိ​ထ​နေ​တဲ့ လမ်းပေါ်​မှာ လိှ​ုင်း​စီး​နေ​ရသ​လို သွား​ရ​ပါ​တယ်။ လမ်း​မှာ တွေ့​ရ​တဲ့ တံတား​တွေ​က​လဲ ကို​လို​နီ​ခေတ်​က ဆောက်​ခဲ့​ဟန်​တူ​တဲ့ သံ​ဘောင်​နဲ့ အနီ​ရောင် တံတား​ကြီး​တွေ​ပါ။ လမ်း​ကြမ်း⁠ကြမ်း​ကို သွား​ပြီး​ရင်​တော့ မြောက်​ဦး​မြို့​ကို ရောက်​ပါ​တယ်။

မြောက်​ဦး​မြို့​ဟာ မြို့​ထဲ​မှာ တင်​ကို ရှေး​ဟောင်း​ဘုရား​တွေ အများ​ကြီး​ရှိ​တဲ့ မြို့​ဖြစ်​ပါ​တယ်။ နိုင်ငံ​ခြား​သား တစ်​ချို့ တွေ့​ရ​ပေ​မယ့် နည်း⁠နည်း​သာ​ရှိ​ပါ​တယ်။ ပုံ​မှန်​ပြည်​တွင်း ခရီးသွား​ကတော့ လုံး​ဝ မ​ရှိ​သ​လောက်​ပါ​ပဲ။ သျှစ်​သောင်း​ဘုရား နဲ့ အခြား ဘုရား​တွေ လှည့်​ဖူး​ဖြစ်​ပါ​တယ်။ ဘုရား​အများ​စု​ဟာ ကို​လို​နီ​ခေတ်​မှာ လက်နက်​လုပ်​ဖို့ အတွက် သယ်​ဆောင်​လုယူ​ခံ​ရ​တာ​ကြောင့် အချို့ ကြေး​ဆင်းတု​ဘုရား​ကြီး​တွေ​ကို ရွံ​နဲ့ မံ​ပြီး အုတ်​ဘုရား​ပုံစံ ပြောင်း​ခဲ့​ရ​တာ​တွေ၊ မြစ်​အောက်​ထဲ​မှာ​ဖွက်​ထားခဲ့​ကြ​ရ​တဲ့ သမိုင်း​တွေ​များ​ပါ​တယ်။ မြောက်​ဦး​မြို့​မှာ နန်းတော်​ရာ နဲ့ ပြ​တိုက်​ကို​လဲ လေ့​လာ​လို့ ရ​ပါ​တယ်။

မြောက်​ဦး​မြို့​ဟာ ရှေး​ဟောင်း​ယဉ်ကျေး​မှု​တွေ လေ့​လာ​လို့ ရ​တဲ့ မြို့​ဖြစ်​ပေ​မယ့် သွား​လာ​ရ​ခက်ခဲ​တာ ကြောင့် နိုင်ငံ​ခြား​သား​ရော ပြည်​တွင်း ဧည့်​သည်​ပါ နည်း​ဟန်​တူ​ပါ​တယ်။ နောက် အစားအသောက်​လဲ ထူး​ထူးဆန်း​ဆန်း​ရှား​ပါ​တယ်။ တစ်​ည​က အထူး ရှားပါး ရေကြက်​ဟင်း ဆို​ပြီး ကွ​ျန်တော်​တို့​ကို ချက်​ကြေ​ွး​ပါ​သေး​တယ်။ တကယ်​တန်း ပန်းကန်​ရောက်လာ​တော့​မှာ ရေကြက်​ဆို​တာ ပြည်​ကြီး​ငါး ကင်း​မွန် တွေ​ဖြစ်​နေ​တာ တွေ့​ရ​တယ်။ မြို့​ရဲ့ နာမည်ကြီး number 1 ဆို​လား စား​သောက်​ဆိုင်​ဟာ စားပွဲ ၄ လုံး​သာသာ ပဲ​ဆံ့​တဲ့ ဆိုင်​သေး​လေး​ဖြစ်​နေ​တာ​လဲ တွေ့​ရ​ပါ​တယ်။

မြောက်​ဦး မြို့​မှာ ၁ ည အိပ်​ပြီး​တဲ့ နောက်​တော့ စစ်​တွေ​ကို ပြန်​ဖြစ်​ပါ​တယ်။ ဒီ​ခရီး​စဉ်​က ဓာတ်​ပုံ ကောင်း​ကောင်း မ​ရို​က​လိုက်​ရ​ပါ​ဘူး။ ဆောင်း​မ​ကုန်သေး​တာ​ကြောင့် ညနေ နဲ့ မနက်​မှာ မြူ​တွေ ထ​နေ​တာ​ကြောင့် ရိုက်​လို့ မ​ရ​ခဲ့​ပါ။ ခရီး​စဉ်​ဟာ​လဲ ဖုန်​အတော်​ထူ​ပါ​တယ်.. ကင်​မ​ရာ မှန်ဘီလူး​လဲ​ရင်း​နဲ့ ဘယ်​နား​က အမှုန်​မှန်း​မ​သိ​တာ​က မှန်​အောက်​က censor ပေါ်​တည့်⁠တည့်​တက်ကပ်​သွား​လို့ ည​ဘက်​အတော် ရှင်း​ယူ​လိုက်​ရ​သေး​တယ်။ ဒါ​တောင် မှန်ဘီလူး​လဲ​ရင် ကား​မှန် အကုန်​ပိတ်​ထား​တာ​ပါ။ စစ်​တွေ မှာ​တော့ မ​ပြန်​ခင် ညနေ​ဘက်​ထပ်​ပြီး view point ထပ်​သွား​ဖြစ်​တော့ လေ​ယာဉ်​တစ်​စင်း ပျံ​သွား​တာ အနောက်​ဘက်​မှာ အင်​ဂျင်​အပူ​ရှိန်​နဲ့ ရေ​ေ​ငွ့​တိမ်​တန်း​ကြီး ဖြစ်​ကျန်​နေ​တာ​တွေ့​တာ​နဲ့ အကြံရ​ပြီး ညီ​ဝမ်း​ကွဲ​ကို တိမ်​တွေ မှုတ်​ထုတ်​နေ​တဲ့ ပုံလုပ်​ခိုင်း​ပြီး ရိုက်​ခဲ့​သေး​တယ်။ အဲ​ဒီ​ပုံ​တော့ သဘောကျ​တယ် perspective ကော mood ကော ကွက်​တိ​ဖြစ်​သွား​လို့​ပါ။ အခု​ကတော့ အဲ​ဒီ ခရီး​စဉ်​က ပုံ​တွေ​ပါ။ ခရီး​စဉ်​သွား​တဲ့ အတိုင်း စီ​ထား​တာ​ပါ။ ရှု​စား​ကြ​ပါ​ဦး…

Related Posts

• Me & My First DSLR
• Applying Myanmar CDMA EVDO Internet
• InLay Lake ~ Where Beautiful Sunset Exist
• InLay Lake ~ Beautiful Lake Surrounded By Mountain
• Did I Catch Ghost in Photos?
• Aung San Su Kyi Speech @ NLD Headquarter
• Trip To Ancient City Bagan

ဒီ​နေ့​ကတော့ ဓာတ်​ပုံတင်​စရာ​လဲ မ​ရှိ​တော့​တာ​မို့ ကွ​ျန်တော်​နဲ့ ကင်​မ​ရာ အကြောင်း​ပြော​ဖို့ အချိန်​ရောက်လာ​ပါ​တယ်။ အရင်​ကတည်းက အိမ်​မှာ ကင်​မ​ရာ​ဆို​လို့ ဖ​လင်​ကင်​မ​ရာ​ကော နောက် ဒီ​ဂျစ်​တယ်​ခေတ်​မှာ​ကော point and shoot camera မျိုး​တောင် မ​ဝယ်​ဖြစ်​ပါ​ဘူ။ တစ်​အိမ်​လုံး​လဲ ဓာတ်​ပုံ​ရိုက်​ရ​တာ​ရော ကြည့်​ရ​တာ​ရော ဝါသနာ မ​ပါ​ကြ​ပါ​ဘူး။ အမှန်​အတိုင်း​ပြော​တာ​ပါ အခု​ထိ​လဲ ကွ​ျန်တော် ဓာတ်​ပုံ​ဆို​တာ အတိတ်​ကို​ပြန်​လွမ်း​နေ​တဲ့ အရာ​ပဲ​လို့ တွေး​နေ​တုန်း​ပါ။ ဓာတ်​ပုံ​တွေ​လဲ ကြည့်​လေ့​မ​ရှိ​ပါ​ဘူး။

ကင်​မ​ရာ​ဆို​ရင် လွန်​ခဲ့​တဲ့ ၄ နှစ်​က ပထမ​ဆုံး ကိုင်​တဲ့ Sony Ericsson K800i က ကင်​မ​ရာ 3MP ပဲ​ကိုင်​ဖူး​ပါ​တယ်။ အဲ​ဒီ​တုန်း​က အဲ​ဒီ 3MP ဆို​နီ​ဖုန်း​က ဖုန်း​ကင်​မ​ရာ​ထဲ​မှာ အများ​ဆုံး​ပဲ အဲ​ဒါ​က​လဲ ဂျိန်း​စ​ဘွန်း ဇာတ်​ကား​ထဲ​မှာ ကိုင်​ထား​တာ​တွေ့​ပြီး ကြိုက်​သွား​တာ.. နောက်​ကြည့်​တော့ အွန်​လိုင်း​မှာ ဖုန်း​က​ပုံ​တွေ Blogger.com ကို တန်း​တင်​လို့​ရ​တယ်​ဆို​တာ​လဲ ပါ​တော့ အဲ​ဒီ​အချိန်​က ဘ​လော့ဂ်​ရေး​ခါ​စ Blogger.com မှာ​ဆို​တော့ အဟုတ်​မှတ်​ပြီး​ဝယ်​လိုက်​တာ​ပဲ။ နောက်​တော့​မှ အဲ​ဒါ​လို​တဲ့ 3G ဆို​တာ မြန်မာ​နိုင်ငံ​မှာ မ​ရှိ​မှန်း​သိ​သွား​တယ်။ ခု​ထိ​လဲ အဲ​ဒါ​ရှိ​မ​လာ​သေး​ပါ​ဘူး။

ပထမ​ဆုံး ကင်​မ​ရာ​ကတော့ အခု​ကိုင်​ထား​တဲ့ Canon 550D ပါ​ပဲ။ အစ​က အဲ​ဒီ​ကင်​မ​ရာ မ​ဝယ်​ဖြစ်​ရင် Nikon D5000 ဝယ်​ဖြစ်​မှာ​ပါ။ အဲ​ဒီ​အချိန်​တုန်း​က အဲ​ဒီ entry level dslr ၂ ခု​က အပြိုင်​ပဲ။ ပထမ​ဆုံး Nikon ကြော်​ငြာ တီ​ဗီ​မှာ တွေ့​တယ် စက္ကူ​စွန်​တွေ​ကို tilt-able screen နဲ့ လိုက်​ရိုက်​နေ​တာ.. ဟား​မိုက်​တယ်​ပေါ့။ တကယ်​ပြော​တာ​ပါ ကွ​ျန်တော် video ရိုက်​တာ ဝါသနာ​ပါ⁠ပါ​တယ် ဒါ​နဲ့ အဲ​ဒါ​ဝယ်​မယ်​ဆို​ပြီး ဖူ​နန်း​မှာ ခဏ​တိုင်း စျေး​သွား⁠သွား​ကြည့်​တယ်။ ကြည့်​ရင်း​နဲ့ Canon 500D တွေ့​တယ် နောက် 550D လဲ​တွေ့​တာ​နဲ့ အွန်​လိုင်း​မှာ ရှာ​ကြည့်​တော့ Canon 550D က 1080P 30fps အထိ​တောင် ရ​တာ​တွေ့​တယ် Nikon D5000 က 1080i ပဲ​ရ​တယ် နောက် 20fps ပဲ​လား​မ​သိ​ဘူး​ရ​တယ်။ ဒါ​နဲ့ Canon ဖြစ်​သွား​တယ် review တွေ နေရာ​အနှံ့​မှာလိုက်​ဖတ်​တော့ rating က​လဲ အရမ်း​ကောင်း​တာ​တွေ့​တယ် အထူး​သ​ဖြင့် 550D liveview screen dots က အရမ်း​ကောင်း​နေ​တာ​တွေ​လဲ တွေ့​ရ​တော့ ဝယ်​ဖြစ်​သွား​ပါ​တယ်။

550D ကို EFS 18~55mm Lens နဲ့ ဝယ်​ဖြစ်​ပါ​တယ်။ အဲ​ဒီ​အထိ review ပဲ​ဖတ်​ဖူး​ပါ​တယ် dslr မ​ပြော​နဲ့ ကင်​မ​ရာ​အကြောင်း​တောင် န​ကန်း​တစ်​လုံး​မှ မ​သိ​ပါ​ဘူး။ နောက် ၁ ပတ်​လောက်​နေ​တော့ မြန်မာ​နိုင်ငံ ဓာတ်​ပုံ အသင်း​က​စျေး​ရောင်း​ပွဲ​မှာ ၃ ထောင်​တန် UV filter ပြေး​ဝယ်​လိုက်​တယ်။ ဘုရားစူး မြန်မာ​ေ​ငွ ၃ ထောင်​တန် တရုတ်​လုပ်​ပါ ဒေါ်လာ ၃ ထောင်​မဟုတ် နောက်​တော့ အဲ​ဒါ​လေး​နဲ့ ဘုန်းကြီး​ကျောင်း​မှာ ပညာ​ဒါန သင်ပေး​နေ​တဲ့ ဆရာ​အေး​မြင့်​ဦး တို့ ကို​မျိုး​မင်း​ထူး​တို့​နဲ့ ဓာတ်​ပုံ လိုက်​ရိုက်​ဖြစ်​ပါ​တယ်။ အဲ​ဒီ​အထိ​လဲ ISO ဆို​တာ တောင် ဘာ​မှန်း​မ​သိ​ပဲ ရိုက်​ပါ​တယ်။ နောက်​တော့ ကင်​မ​ရာ​ထဲ​ပါလာ​တဲ့ manual book ဖတ်​တော့​မှ အော်​ဒါ​တွေ​က ဒါ​တွေ​ပါ​လား​ဆို​ပြီး အရင်​က​ရိုက်​ထား​တဲ့ ပုံ​ထွက်​မ​ကောင်း​တာ​တွေ​လဲ လေ့​လာ​ရင်း​သိ​သွား​ပါ​တယ်။

နောက်​တော့ အိမ်​မှာ​နေ​ရင်း​လဲ အား​နေ​ရှိ​တဲ့ ပစ္စည်း​တွေ လက်​တည့်​စမ်း​ရိုက်​ပါ​တယ်​နောက် ကို​ဘို⁠ဘို​တို့​နဲ့ portrait လိုက်​ရိုက်​တယ်။ နောက်​တော့ ပိုက်ဆံ​လေး​နဲ⁠နဲ​ရ​လာ​တော့ ဝယ်​ဖို့ ရှိ​လာ​တယ်… Tameron 18~200mm lens ဖိုး​ရ​တာ​ပါ ၂ သိန်း​ခွဲ​ရှိ​တယ်။ ဆိုင်​ထဲ​မှာ ကိုင်​လိုက်​ချ​လိုက်​နဲ့ စဉ်းစား​ပါ​တယ်။ စမ်း​ရိုက်​ပြီး စဉ်းစား​တယ်။ ဝယ်​ရင်​ကောင်း​မ​ကောင်း​ပေါ့။ လက်တွေ့​ကိုင်​ကြည့်​တော့ အဲ​ဒီ တမလွန်​က focus ring ကတော်တော်​ကျပ်​နေ​တယ် လှည့်​ရင်​နဲ⁠နဲ​အား​ထည့်​ရ​တယ်။ စဉ်းစား​တာ​က video ရိုက်​ရင် ဒင်း​နဲ့ follow focus မျိုး​ရိုက်​ရင် ပျက်​မှာ​ပဲ​ဆို​ပြီး စိတ်​ထင့်​သွား​တယ် နောက် အဲ​ဒီ​လောက် ၁​၈ က​နေ ၂​၀​၀ လောက်​အထိ ရ​တဲ့ လန်း​မျိုး​က ပုံ​မှန် wide သီး​သန့် tele သီး​သန့်​လောက် ပုံ​ထွက်​မ​ကောင်း​နိုင်​ဘူး​ဆို​တာ စဉ်းစား​မိ​တာ​နဲ့ မ​ဝယ်​တော့​ပဲ။ Canon 50mm f1.8 lens ပဲ​ဝယ်​လာ​လိုက်​ပါ​တယ်။

နောက်​ပိုင်း​တော့ အဲ​ဒါ​လေး​နဲ့ သူငယ်ချင်း​ကို portrait ရိုက်​ရင်း အသိ​အကို​တစ်​ယောက်​က အပ်​တာ​နဲ့ ပထမ​ဆုံး ဓာတ်​ပုံ​ရိုက်​ဖို့ အလုပ်​အတွက် ပုဂံ​ကို တစ်​ယောက်​တည်း ခရီး​ထွက်​ဖြစ်​ပါ​တော့​တယ်။ အမှန်​တော့ ကင်​မ​ရာ​အကြောင်း​လဲ ဘာ​သင်​တန်း​မှ မ​တက်​ဖူး​ပါ​ဘူး။ ဘုန်းကြီး​ကျောင်း​က ဆရာ အေး​မြင့်​ဦး​နဲ့ ကို​မျိုး​မင်း​ထူး​တို့​ကို​ပဲ တွေ့​တဲ့ ပြသ​နာ​တွေ မေး​ပြီး လေ့​လာ​ပါ​တယ်။ နောက် iPad က​နေ Popular Photography issue လ​စဉ် ၃ ကျပ်​ပေး​ပြီး ဝယ်​ဖတ်​ပါ​တယ်။ ပြော​ဖို့​မေ့​သွား​ပါ​တယ် ပုဂံ​မ​သွား​ခင်​က ကွ​ျန်တော် EFS 55~250mm f4-5.6 Lens ဝယ်​လိုက်​ပါ​သေး​တယ်။ 300 ဝန်းကျင်​လောက်​ပေး​ရ​ပါ​တယ်။

နောက်​ပိုင်း​တော့ အဲ​ဒီ​လို​ပဲ အမှား​တွေ​လုပ်​ရင်း​နဲ့ နောက်​တစ်​ခါ ပြင်​ရင်း ပြင်​ရင်း​နဲ့ အခြေအနေ​ကောင်း​လာ​ပါ​တယ်။ တောင်​ကြီး နဲ့ ရခိုင် စစ်​တွေ၊ မြောက်​ဦး​ဘက်​တွေ သွား​ဖြစ်​တယ်။ နောက် special events တွေ​ဆို​သွား​ရိုက်​ဖြစ်​တယ် ဥပမာ ဒေါ်​အောင်​ဆန်း​စု​ကြည် ဒီဇင်ဘာ​မှာ​လွတ်​တော့​လဲ သွား​ရိုက်​ပါ​တယ်။ SB တွေ တစ်​ပြုံ​ကြီး အကြား​မှာ ဘ​လော့ဂ်​မှာ နေ့ချင်း​တင်​ပေး​မယ်​ဆို​ပြီး ရိုက်​ပါ​တယ်။ အဲ​ဒီ ရွှေ​ဂုံ​တိုင်​က​အပြန်​ပဲ လမ်းလျှောက်​ပြီး မြေနီ​ကုန်း​က အင်​တာ​နက် က​ဖေး​မှာ ဝင်​တင်​ပါ​တယ်။ ကွ​ျန်တော်​့ ဝါသနာ​ကို တ​ဖြည်း​ဖြည်း သတိထား​မိ​လာ​ပါ​တယ်။ ကွ​ျန်တော်​လုပ်​ချင်​တာ photojournalist ဖြစ်​ချင်​လာ​တာ​ပါ။ နောက် နှစ် ၁​၀​၀ လောက်​ကြာ​ရင် လူ​ပုံ​တွေ​ထက် သ​တင်း​ဓာတ်​ပုံ​တွေ​က သမိုင်း​ကို​ပို ပြော​ပြ​နိုင်​မယ်​လို့ ယုံကြည်​တယ်။ နောက် အဲ​ဒီ​လို ဓာတ်​ပုံ​တွေ​က​နေ နောက်​လူ​တွေ​ကို အရင်​လူ​တွေ​လုပ်​ခဲ့​တဲ့ အမှား​တွေ ဥပမာ​ပေး​နိုင်​မယ် တားဆီး​နိုင်​မယ်​လို့ ယုံ​တယ်။ ဥပမာ – စစ်​ပွဲ​တစ်​ခု​ရဲ့ သေ​ကျေ​ပျက်စီး​မှု့​တွေ​လို​မျိုး​ပေါ့။

လောလောဆယ်​တော့ အဲ​ဒီ​အလုပ် ရ​ဖို့ ကြိုးစား​နေ​တယ်.. ကိုယ့်​ပိုက်ဆံ​နဲ့ ကိုယ်​သွား​ပြီး ဂျီးတော်​နွား အငှား​ကျောင်း​ပြီး ဘ​လော့ဂ်​မှာ ပုံ​တွေ​တင်​ပါ​တယ်။ ပြည်​တွင်း​မှာ​ပဲ နိုင်ငံ​ခြား သ​တင်း​ဌာန​တစ်​ခု⁠ခု​ရဲ့ regional photographer အဖြစ် အလုပ်​ရ​ရင်​ကောင်း​မယ်​လို့​တွေး​မိ​တယ်။ ပြည်​တွင်း​မှာ​က နိုင်ငံ​ခြား​လို မဟုတ်​ဘူး​ခင်​ဗျ ကင်​မ​ရာ​ကိုင်​ပြီး သွား​နေ​တာ​တွေ့​ရင်​ကို အမေး​အမြန်း​ခံ​ရ​ဖို့​ရှိ​တယ်။ အစ​က ရ​ထားပေါ်​မှာ စျေး​ရောင်း​တဲ့ ကလေး​တွေ​တောင် documentary video လေး​ရိုက်​ဖို့ အကြံ​ရှိ​သေး​တယ် reuters သ​တင်း​ဌာန​က ကို​စိုး​ကြီး ပြော​ပြ​တော့ မ​လုပ်​နဲ့​တဲ့ သူ​တို့​တောင် ရ​ထားပေါ်​မှာ ဓာတ်​ပုံ​ရိုက်​လို့ ရဲ​စခန်း​မှာ အတော်​ရှင်း​ယူ​ရ​တယ်​ပြော​တယ်။ ကွ​ျန်တော်​လို သ​တင်း​ထောက်မ​ဟုတ်​တဲ့​ကောင်​ဆို ဘယ်​ရောက်​သွား​မယ်​တောင် သိ​မှာ မဟုတ်​ဘူး။

အခြေအနေ​တော့ မ​ဆိုး​လှ​ပါ​ဘူး လောလောဆယ်​တော့ CNN နဲ့ အခြား နာမည်ကြီး International media တချို့​မှာ ပုံ​တွေ ပါ​ဖူး​သွား​ပြီ။ လောလောဆယ်​တော့ printed media မှာ ပါ​နိုင်​အောင် ကြိုးစား​နေ​တုန်း​ပဲ။ ဓာတ်​ပုံ​ရိုက်​ရင် အဲ​ဒီ​လို လျှပ်​တစ်​ပြတ် အဖြစ်အပျက်​တွေ ရိုက်​ရ​တာ သဘောကျ​ပါ​တယ်။ နောက် ဓာတ်​ပုံ​တွေ ရိုက်​တိုင်း များ​သော​အား​ဖြင့် ဘာ​မှ ပြင်​လေ့​မ​ရှိ​ပါ​ဘူး။ အဓိက​ကတော့ photoshop နဲ့ အလုပ်​လုပ်​လာ​တဲ့ web designer တစ်​ယောက်​အတွက် megapixel အရမ်း​ကောင်း​တဲ့ ပုံ​ထွက်​ကို ကြိုက်​သ​လို​ကို လုပ်​လို့​ရ​ပါ​တယ်။ ဒါ​ပေ​မယ့် ဖီ​လင်​မ​လာ​ပါ.. အဲ​ဒီ​လို​ပြင်​ချင်​မှ​တော့ ကွ​ျန်တော် ဓာတ်​ပုံ​မ​ရိုက်​တော့​ဘူး stockphoto တွေ​ပဲ ယူ​ပြီး ပြင်​တော့​မ​ပေါ။ သ​ဘာ​ဝ​မဟုတ်​တဲ့ အရောင်​တွေ​ပြင်​ထား​တာ​ကို​လဲ ခံစား​မ​ရ​ပါ​ဘူး။ ဒါ​ကြောင့် ပြင်​ရင်​တော့ ပုံ​မှန် ဓာတ်​ပုံ​ဖွင့်​တဲ့ preview ထဲ​မှာ​ပဲ contrast, saturation လောက်​ပဲ​နဲ⁠နဲ​ပြင်​ပါ​တယ် ဒါ​တောင် လို​မှ​ပါ။ တကယ်​ပြော​တာ​ပါ အဲ​ဒီ​လို အရမ်း​ကြီး​လျောက်​ပြင်​ပြီး​မှ လှ​လာ​တဲ့​ပုံ​တွေ ကြည့်​ရ​တာ မိန်းမ အစစ်​မဟုတ်​တဲ့ အခြောက်​မ​ကြီး ကို ထိုင်​ကြည့်​ရသ​လို​ပဲ စိတ်​ကို​မ​ဝင်စား​ပါ​ဘူး။

ဟိုး​အရင် ကင်​မ​ရာ​ဝယ်​ပြီး ၁ လ ၂​လ​လောက်​ကြာ​တော့ kit lens ဆို​တာ​ကြီး​ကို အတော်​စိတ်ပျက်​သွား​ဖူး​ပါ​တယ်။ နောက်​ပိုင်း​တော့ kit lens ဟာ ဘာ​ကြောင့် ကင်​မ​ရာ​စ​ကိုင်​သူ​တွေ​အတွက် အသုံး​အတည့်​ဆုံး​လန်း​ဖြစ်​တယ်​ဆို​တာ ရိုက်​ရင်း​ပြန်​သိ​လာ​ပါ​တယ်။ လက်​ရှိ​အချိန်​ထိ ကွ​ျန်တော့်​မှာ အဝိုက်​ဆုံး​ဆို​လို့ အဲ​ဒီ 18 အထိ​ပဲ​ရှိ​ပါ​တယ်။ ကို​စိုး​ကြီး ကင်​မ​ရာ​က wide က 16 ရှိ​တယ်​ဆို​တော့ ကွ​ျန်တော် ကင်​မ​ရာ​ဝယ်​ပြီး ၃ လ​လောက်​ကြာ​တော့ ကို​စိုး​ကြီး ပုံ​တွေ ဝိုက်​ပြီး​ကွ​ျန်တော်​့ 18 က 2 စိတ်​ပဲ​ကွာ​တာ​ဘာ​လို့ သိပ်​မ​ဝိုက်​တာ​လဲ​တွေး​စရာ​ရ​ပြီး​လေ့​လာ​တော့ ကွ​ျန်တော်​တို့ ကင်​မ​ရာ​တွေ APSC တွေ​က 35mm sensor ဆိုဒ်​က အပြည့်​မ​ရှိ​ပဲ crop factor 1.6 နဲ့ မြောက်​ပေး​ရ​တာ သိ​လာ​တယ်။ အဲ​တော့ ဘာ​ဖြစ်​လဲဆို​တော့ full frame ထဲ​မှာ စျေး​အပေါ​ဆုံး​ဆို​တဲ့ 5D Mark II ကို လိုချင်​လာ​တာ​ပေါ့။

ကင်​မ​ရာ​ဆို​တာ တစ်​ခု​စ​ပြီး​ရင် အဆုံး​မ​သက်​တဲ့ အရာ​ပါ​လား​ဆို​တာ သိ​လာ​တယ်။ ရှိ​သ​မျှ​လေး​တွေ​စု​ပြီး ဝယ်​တယ် တစ်​ခု​ပြီး​တစ်​ခု မ​ကုန်​နိုင်​ဘူး။ သ​ကြန် အကြိုနေ့​မ​တိုင်​ခင်​ရက်​က​လည်း ရှိ​တဲ့ ပိုက်ဆံ​လေး​နဲ့ LED Lightpanel လေး ဝယ်​ဖြစ်​လိုက်​တယ်။ ရှိ​တဲ့ ပိုက်ဆံ ၆ သောင်း​ခွဲ​ကုန်​သွား​တယ်။ မ​ဆိုး​ပါ​ဘူး နောက်​နေ့ ညနေ​ဘက်​မှာ ရခိုင်​ရိုးရာ​ပွဲ​မှာ ဗီ​ဒီ​ယို ရိုက်​ရ​တာ အဆင်​ပြေ​သွား​တယ်။ သ​ကြန်​တွင်း​မှာ​တော့ ဒင်း​က ရေစို​ပြီး​ပျက်​သွား​တယ်။ ကံကောင်း​ချင်​တော့ ဒီ​နေ့​မနက်​ပဲ ရေ​ခြောက်​လို့ ပြန်​ကောင်း​သွား​တယ်​ဗျာ။ ကံကောင်း​လို့ ကင်​မ​ရာ​ဝယ်​ပြီး​ကတည်းက ဖြစ်​သွား​တာ​က အရင်​ဆို​အပြင်​သွား​တိုင်း laptop ယူ​တယ်​နောက်​ပိုင်း လေး​လို့ မ​ယူ​တော့​ပဲ ကင်​မ​ရာ​ပဲ​ယူ​တော့​တယ်။

လောလောဆယ်​တော့ ကင်​မ​ရာ​ကော လန်း​ကော​ဝယ်​နိုင်​ဖို့ ဝေး​လို့ ကိုယ့်​ဖာ​သာ ဟို​သွား​ဒီ​သွား​ဖိုး​တောင် မတတ်​နိုင်​တော့​ဘူး။ ပတ်​စ​ပို့ သက်​တမ်း မ​ကုန်​ခင်​နိုင်ငံ​ခြား ပြန်သွား​ပြီး အလုပ်​လုပ်​မှ ဖြစ်​တော့​မယ်​လို့ စဉ်းစား​မိ​တယ်။ ဟိုမှာ​က ပိုက်ဆံ​တော့​ပေါ​တယ် ပစ္စည်း​ရှိ​တယ် ရိုက်​စရာ​မ​ရှိ​ဘူး လုပ်​စရာ​မ​ရှိ​ဘူး၊ စားစရာ​လဲ မ​ရှိ​ဘူး။ ဒီ​နေ့​အဖို့​တော့ ကင်​မ​ရာ​အကြောင်း​ပြော​ချင်း ဒီ​မှာ​ပဲ ရပ်​ပါ​တော့​မယ်။

သ​ကြန်​ဓာတ်​ပုံ​တွေ ရိုက်​ထား​တဲ့ lens အကြောင်း မေး​ကြ​တဲ့ မိတ်ဆွေ​များ​လဲ ကျေနပ်​မယ်​လို့ ထင်​ပါ​တယ်။ ကွ​ျန်တော်​သုံး​ထား​တာ ဒေါ်လာ 300 အောက် lens ၃ လုံး​ပါ​ပဲ။ အဓိက​ကတော့ အလင်း​ရောင်၊ composition တွေ​က အရေးကြီး​ပါ​တယ်။ လန်း​နဲ့ ကင်​မ​ရာ​ဆို​တာ tools တစ်​ခု​အနေ​နဲ့ အရေး​ပါ​တာ​မို့ ရာ​ခိုင်​နှုန်း​အရ​နည်း​ပါ​တယ်။ ဥပမာ​ဆို​ရင် L lens အကောင်း​စား​တပ်​ထား​လဲ အလင်း​ရောင်​လုံး​ဝ​မ​ရှိ​တဲ့ dark room ထဲ​မှာ​ရိုက်​ရင် ပုံ​မ​ထွက်​နိုင်​တာ​မို့ အလင်း​ရောင် အရေးကြီး​ပါ​တယ်။ aperture, exposure time, white balance နဲ့ creative ဖြစ်​တဲ့ စိတ်ကူး​ရှိ​ရင် အလုပ်​ဖြစ်​တာ​တွေ့​ရ​ပါ​တယ်။ နောက် သူ​များ​ဓာတ်​ပုံ​တွေ​လှ​တာ​တွေ့​ရင် အဲ​ဒီ​ပုံ​မှာ လှ​စေ​တဲ့ factor တွေ​ကို တွေ့​အောင်​ရှာ​ပြီး​မှတ်ထား​ပါ ပြန်​အသုံး​ချ​ပါ။ နောက် အရင်​လုပ်​ခဲ့​တဲ့ အမှား​တွေ​ကို နောက်​တစ်​ခါ​ရှောင်​နိုင်​ရင် တော်တော်​အလုပ်​ဖြစ်​တာ​ကို ကွ​ျန်တော်​လက်​ရှိ ဓာတ်​ပုံ​ရိုက်​ထား​တဲ့ ၆ လ​လောက် အတွင်း​မှာ လေ့​လာ​မိ​ခဲ့​ပါ​တယ်​ဆို​တာ ပြန်​ရှဲ​ပါ​တယ်။ ကျေးဇူး​ပါ။

P.S ~ ကွ​ျန်တော်​ရိုက်​ထား​တဲ့ သ​ကြန်​ပုံ​တွေ​ကို lens အမျိုး​အစား setting တွေ​ကြည့်​ချင်​ရင် ကွ​ျန်တော့် Flickr မှာ Exif data အပြည့်​အစုံ​နဲ့ ကြည့်​လို့​ရ​ပါ​တယ်။ အဲ​ဒီ​မှာ ပုံ ၂​၀​၀ ပဲ​ပေး​တင်​လို့ နောက်​ပိုင်း​ပုံ​တွေ​တော့ ကျန်​ခဲ့​ပါ​တယ်။ နောက် ကွ​ျန်တော်​့ blog က Photography ဆိုတဲ့ tag မှာ လဲ အရင်​ပုံ​တွေ ကြည့်​လို့ ရ​ပါ​တယ်။

Related Posts

• Canon Lens Production Videos
• Trip To Arakan, Sittwe & Myauk Oo
• Did I Catch Ghost in Photos?
• Chocolate Shooting
• Diary Of Me (20 Jan 2012)
• Welcome back Blogger Ko Nay Phone Latt
• Once Again In Bangkok ~ 1

လွန်​ခဲ့​တဲ့ အပတ်​က ၅ သိန်း​တန် CDMA ဖုန်း​အတွက် EVDO သွား​လျောက်​ဖြစ်​ပါ​တယ်။ ၅ သိန်း​တန် ဒေါ်လာ ၅​၀​၀ တန် ဖုန်း​က မြန်မာ​ပြည်​မှာ လက်​ရှိ ၃ မျိုးရှိ​ပါ​တယ်။ CDMA 800 MHz ခေါ် ရန်ကုန်​ဖုန်း ရှိ​တယ်၊ CDMA 450 MHz ခေါ် နေပြည်တော်​ဖုန်း​ရှိ​တယ်၊ နောက် ၅ သိန်း​တန် GSM ဆို​တာ​လဲ ရှိ​သေး​တယ်။ အဲ​ဒီ​ထဲ​က​မှ 800 MHz အတွက် လျောက်​တာ​ပါ။ နောက်​လူ​များ အင်​တာ​နက် လျောက်​မယ်​ဆို လွယ်​အောင် steps တွေ အခု​တင်​ထား​လိုက်​ပါ​တယ်။

ပထမ​ဆုံး သက်ဆိုင်​ရာ​ဖုန်း​လျောက်​တုန်း​က မြို့​နယ်​ရဲ့ ဆက်​သွယ်​ရေး​ရုံး​ကို သွား​ရ​ပါ​တယ်။ သူ​က လေး၊ ငါး​မြို့​နယ်​ကို ဆက်​သွယ်​ရေး​ရုံး​တစ်​ခု သတ်​မှတ်​ပေး​ထား​တာ​ပါ။ အဲ​ဒီ​မှာ ဖုန်း​လျောက်​တုန်း​က စာချုပ်​မူရင်း၊ နောက် ဓာတ်​ပုံ ၂ ပုံ​လို​ပါ​တယ်။ ဖောင်​ဖိုး​တစ်​ထောင်​နဲ့ ဘာ​မှန်း​မ​သိ​တဲ့​ဖိုး ၅​၀​၀ ပေါင်း ၁​၅​၀​၀ လောက်​ပေး​ပြီး ဖောင်​ဖြည့်​ပါ ။ နောက် CDMA SIM card ကို ထုတ်​ကြည့်​ပြီး အဲ​ဒီ​က code number တွေ ဖောင်​မှာ ဖြည့်​ပါ ပြီး​ရင် အဲ​ဒီ​က ရုံး​ပိုင်​လား​တော့ မ​သိ စာ​တွေ​စစ်​ပြီး ​ေ​ငွ​သွင်း​ဖို့ ပန်းဆိုး​တန်း​သွား​ခိုင်း​ပါ​လိမ့်​မယ်။

​ေ​ငွ​သွင်း​ဖို့​က ပန်းဆိုး​တန်း အောက်​ဘ​လောက်​မှာ ရှိ​တဲ့ ဘဏ် ၂ ကို သွား​ရ​ပါ​မယ်။ ဘဏ် ၁ နဲ့ ကပ်​ရပ်​ဖြစ်​ပါ​တယ်။ အဲ​ဒီ​မှာ ပိုက်ဆံ​သွင်း နောက် ချ​လံ ယူ​ပြီး​ရင်း အစော​ပိုင်း​က ဖောင်​ဝယ်​ခဲ့​ရ​တဲ့ သက်ဆိုင်​ရာ ဆ​သရ ရုံး​ကို ပြန်သွား​ပါ​လေ။ အဲ​ဒီ​မှာ ဘာ​မှန်း​မ​သိ​တာ​တွေ လုပ်​ပေး​ပါ​လိမ့်​မယ်။ နာမည်ခေါ်​ရင် ရ​လာ​တဲ့ စာ​ရွက်​နဲ့ အလုံ​ကို သွား​ရ​ပါ​မယ်။

ဆ​သရ ကရ​လာ​တဲ့ စာ​ရွက်​တွေ​နဲ့ အလုံ exchange ရုံး​မှာ ဖောင်​ဖြည့်​ပြီး လက်​ရှိ ရ​ပြီး​သား CDMA SIM card ကို ပလပ်​စ​တစ်​အိပ်​လေး​ထဲ​ထည့် ဖောင်​နဲ့​တွဲ​ပြီး တင်​ထား​ပါ။ နောက် ၁ နာ​ရီကျော်​လောက် အဲ​ဒီ​မှာ ထိုင်​စောင့် ပြီး​နာမည် ခေါ်​တဲ့ အခါ SIM Card အသစ်​ကို ယူ​လို့​ရ​ပါ​ပြီ။ အခု​ရေးထား​တာ စာ​အနေ​နဲ့ တို​ပေ​မယ့် တကယ်​တမ်း​လုပ်​ရင် နေပူ​ကြီး​ထဲ​မှာ လူ​တန်း​စီ​ရ စောင့်​ရ​နဲ့ တစ်​နေ​ကုန်​ပါ​တယ်။ SIM card ရ​ပြီး နောက်​နေ့​မှာ ဖုန်း​ပြန်ပြော​လို့ ရ​ပါ​မယ်.. နောက် ထပ် ၄​၈ နာရီ​လောက်​ကြာ​ရင်​တော့ EVDO Internet ရ​ပါ​ပြီ။

ပြော​ရ​ရင် ခေတ်​မှီ​ဖွံ့ဖြိုး​တိုးတက်​ချင်​တယ်​ဆို​ရင် လူ့​စွမ်းအား​တွေ​ကို ဒီ​လို ဘာ​မဟုတ်​တဲ့ ကိစ္စ​နဲ့ တစ်​နေ​ကုန်​ရ​တာ နှမြော​ဖို့ ကောင်း​ပါ​တယ်။ စင်​ကာ​ပူ​တုန်း​က ဖုန်း 3G ပါ​အပါအဝင်​လျောက်​တုန်း​က အကို​လျောက်​ပေး​တာ ၁​၅ မိ​နစ်​အတွင်း SingTel မှာ ရ​လိုက်​ပါ​တယ်.. ဘန်​ကောက်​မှာ​တုန်း​က​လဲ ကို​မျိုးကျော်​ထွန်း EDGE Internet လုပ်​ပေး​တာ texi စီး​ရင်း​လုပ်​ပေး​သွား​တာ ကားပေါ်​က​နေ အောက်​မ​ဆင်း​ခင်​ရ​ပါ​တယ်။ ကွ​ျန်တော်​တို့​ဆီ​မှာ​တော့ တစ်​နေ​ကုန်​တယ်.. နောက် ပိုက်ဆံ​ယူ​ပုံ​က​လဲ data usage နဲ့ မဟုတ်​ပဲ မိ​နစ်​နဲ့ ဖြတ်​ယူ​ပါ​တယ်။ ဒါ​မျိုး​က အင်​တာ​နက် ကျ​ချင်​ကျနေ​မယ် ပိုက်ဆံ​တော့​တွက်​နေ​မယ့် သဘော​ပဲ။

လွန်​ခဲ့​တဲ့ ၂ ရက်​က MRTV က သ​တင်း​မှာ ကြေငြာ​တာ​တစ်​ခု​တွေ့​ရ​တယ် လွှတ်တော်​အမတ် တစ်​ယောက်​က မြန်မာ​နိုင်ငံ​မှာ ဖုန်း​တွေ စျေး​အရမ်း​ကြီး​နေ​ပြီး ဖုန်း​အမျိုး​အစား​တွေ​လဲ များ​နေ​ကြောင်း​နဲ့ သူ​များ​နိုင်ငံ​တွေ​လို လူ​တိုင်း​သုံး​နိုင်​တဲ့ စျေး​ဖြစ်​အောင် လုပ်​ပေး​ဖို့ လွှတ်တော်​မှာ အဆို​တင်​တာ​တွေ့​တယ်။ သက်ဆိုင်​ရာ ဆက်​သွယ်​ရေး​ဝန်ကြီး​က မြန်မာ​နိုင်ငံ​မှာ ဖုန်း​ဘယ်လောက်​ချ​ပေး​ထား​ပြီး လူ​ဘယ်​နှ​ယောက်​သုံး​တယ်​ဆို​တာ​တွေ ပြော​ပြီး လူ​တိုင်း ဖုန်း​ကိုင်​နိုင်​ဖို့ တစ်​ဆင့်​ခြင်း​လုပ်​နေ​တဲ့ အကြောင်း​ရှင်း​ပြ​သွား​တယ်။

ကွ​ျန်တော်​တို့​ဖုန်း​လိုင်း​ေ​ငွ​သွင်း​ရ​တာ ဒေါ်လာ ၅​၀⁠၀ ကျော်​သွင်း​ယူ​ရ​တာ​ပါ ဒါ​တောင် သူ​များ​နိုင်ငံ​တွေ​လို​မဟုတ်​ပဲ အိမ်ထောင်​စု​စာရင်း​တွေ​ကော မိတ္တူ​တွေ​ကော​အစုံ​ပဲ ပါ​ရ​သေး​တယ်။ သူ​များ​နိုင်ငံ​တွေ​ထက် စျေး​အရမ်း​ကြီး​ပါ​တယ်။ အခု​ချိန်​က ဒီ​မို​က​ရေ​စီ ကူးပြောင်း​မယ်​လို့ တရားဝင်​ကြေငြာ​ထား​တဲ့ အချိန်​ပါ။ အစိုးရ အဖွဲ့ အစည်း​တစ်​ရပ်​ဟာ ပြည်​သူ​ကို အလုပ်​အကွ​ျေး​ပြု​ဖို့ က အရေး​အကြီး​ဆုံး အချက်​ပါ ပြည်​သူ​တွေ​ကို လွယ်​အောင် ကိုယ်တိုင် လုပ်​မ​ပေး​နိုင်​ရင် လုပ်​ပေး​နိုင်​မယ့် အခြား ပုဂ္ဂလိက​ကို လွှဲ​ပေးလိုက်​ပါ လို့ အကြံ​ပြု​ချင်​ပါ​တယ်။

ဒီ​စာ​ကို​ဖတ်​နေ​မယ့် သူ​ထဲ​မှာ ဘ​လော့ဂ်​တွေ​စောင့်​ကြည့်​ဖို့ တာဝန်​ယူထား​ရ​တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်​တွေ​လဲ​ပါ​မှာ​ပါ စဉ်းစား​ကြည့်ပါ မိတ်ဆွေ​တို့ မိသား​စု​ဝင်​တွေ​လဲ ဖုန်း​အလကား​ရ​နေ​တာ​မဟုတ်​ပါ​ဘူး ကိုယ်​က ပိုင်​တယ်​ဆို​ပြီး အလွယ်​ရ​လိုက်​ပေ​မယ့် မိတ်ဆွေ​တို့ သားသမီး​တွေ မျိုး​ဆက်​တွေ​ကြ​ရင် မိတ်ဆွေ​တို့​လို့ VIP ဖြစ်​ချင်​မှ ဖြစ်​တော့​မယ် အဲ​ဒီ​အခါ​ရောက်​ရင် သူ​တို့ မ​ပင်ပန်း​ပဲ လုပ်​လို့ ရ​နိုင်​မယ့် စနစ်​တွေ​ကို ကိုယ်​ချင်း​စာ​စိတ်​တွေ​နဲ့ ပြောင်းလဲ​ဖို့ လို​နေ​ပြီ​ဆို​တာ စဉ်းစား​သင့်​ပါ​ကြောင်း ဒီ​နေရာ​က​နေ ပြော​လို​ပါ​တယ်။

Related Posts

• Lion ~ First Well Known OS Comes with Myanmar Unicode
• 3rd Anniversary Of Nargis Cyclone
• Trip To Arakan, Sittwe & Myauk Oo
• Aung San Su Kyi Speech @ NLD Headquarter
• 2010 Myanmar Election News (Update)
• Trip To Ancient City Bagan
• Diary Of Me (14/9/10)

ဒီ​အပတ်​တွေ​မှာ ကွ​ျန်တော်​ကို အင်တာဗျူး​တချို့​မေး​တာ​တွေ ရှိ​ပါ​တယ် အထူး​သ​ဖြင့်​တော့ ယူ​နီ​ကုတ်​ပြောင်း​လိုက်​တဲ့ ကိစ္စ​နဲ့ ပက်​သတ်​ပြီး​တော့​ပါ​ပဲ။ ပြည်​တွင်း​က printed media တွေ​လဲ ပါ⁠ပါ​တယ် နောက် လောက​အလှ အွန်​လိုင်း magazine က အမ တစ်​ယောက်​မေး​တာ​လဲ ပါ⁠ပါ​တယ်။ နောက် VOA အသံလွှင့်ဌာနကလဲ ပါ⁠ပါ​တယ်။

အထဲ​က လက်​ရှိ​မှာ လောကအလှ magazine ဆိုဒ်​မှာ​လဲ တချို့ အကြောင်းအရာ​တွေ ဖတ်​ကြည့်​လို့ ရ​နေ​ပါ​ပြီ အွန်​လိုင်း​ပါ⁠ပါ​တယ်။ နောက် မနေ့​က ဆိုဒ်​လူ​လာ​တဲ့ statics ကြည့်​တော့ ဒီ​ရက်​ပိုင်း​မှာ VOA ဝဘ်​ဆိုဒ်​က​နေ​လဲ ကွ​ျန်တော်​့ ဘ​လော့ဂ်​ကို လာ​တဲ့​သူ​တွေ​တွေ့​ရ​တာ​နဲ့ သွား​ကြည့်​တော့ အရင် ၁ ပတ်ကျော်​လောက်​က ဖုန်း​နဲ့ အင်တာဗျူး​လုပ်​သွား​တာ အွန်​လိုင်း​တက်​နေ​ပြီ​တွေ့​တာ​နဲ့ အခု​ပြန်​ညွှန်း​ပါ​တယ်။ အဲ​ဒီ​တုန်း​က Why Unicode ရေးထား​ပြီး​ခါ​စ​က အီး​မေး​ပို့​လာ​ပြီး အင်တာဗျူး​ချင်​တယ်​လို့ ခွှင့်​တောင်း​လာ​လို့ အားလုံး​လဲ သိ​စေ​ချင်​လို့ လုပ်​ဖြစ်​လိုက်​ပါ​တယ်။ အစ​ကတော့ ပြည်​ပ​က မီ​ဒီ​ယာ​ဖြစ်​တော့ တွေ​ဝေ​နေ​သေး​ပေ​မယ့် ကောင်း​မယ့် နည်း​ပညာ​တစ်​ခု​ပြော​တာ​ပဲ​လေ ဆို​ပြီး ဖုန်း​ထဲ​က​နေ​ပဲ အင်တာဗျူး​လုပ်​ဖြစ်​ပါ​တယ်။ အင်တာဗျူး​ကို​ထုတ်​လွှင့်​ခဲ့​တဲ့ အသံ​ဖိုင်​ကို VOA Blogger များပြောသမှျ မှာ နားထောင်​လို့​ရ​ပါ​တယ်။

ပြည်​တွင်း ဂျာနယ်​မှာ​ပါ​တာ​တွေ​တော့ မ​တင်​နိုင်​တော့​ပါ​ဘူး။ ဂျာနယ်​တွေ​မှာ​တုန်း​က Unicode to Zawgyi, Zawgyi to Unicode ပြောင်း​လို့​ရ​တဲ့ Firefox plugin လင့်​တော့ ကွ​ျန်​တော့ အီး​မေး​နဲ့ goo.gl မှာ လုပ်​ပြီး​ထည့်​ပေးလိုက်​တယ် ဂျာနယ်​ဖတ်​တဲ့​သူ ဘယ်​နှ​ယောက်​လောက် ရှာ​ကြည့်​လဲ သိ​ချင်​တာ​နဲ့​ပါ​ပဲ။ ဂျာနယ်​ထွက်​တာ မ​ကြာ​သေး​ပါ​ဘူး ဒေ​တာ​ကတော့ ဆူး​ခွ​ျန်​တွေ​ထ​လို့ ဂျာနယ်​ထဲ​က​လင့်​ကို အင်​တာ​နက်​မှာ ရိုက်​ရှာ​ကြည့်​တာ​ပဲ အားတက်​ရ​မ​လို။ သ​တင်း​ဂျာနယ်​ဖြစ်​နေ​တာ​ကြောင့်​လဲ ပါ​မယ်​ထင်​ပါ​တယ် အိုင်​တီ ဂျာနယ်​ဆို ပို​ကြည့်​ကြ​လိမ့်​မယ်။ လက်​ရှိ​တော့ VOA, Lawkaahla Magazine က အင်တာဗျူး​တွေ ဖတ်​ကြည့်​လို့ ရ​ပါ​တယ်။ အင်တာဗျူး​လုပ်​ပေး​တဲ့ သက်ဆိုင်​ရာ မီ​ဒီ​ယာ​က တာဝန်ရှိ​သူ​တွေ​ကို ကျေးဇူးတင်​ပါ​တယ်။

Related Posts

• Diary Of Me (20 Jan 2012)
• Welcome back Blogger Ko Nay Phone Latt
• Once Again In Bangkok ~ 1
• Myanmar Bloggers Gathering
• L O V E ?
• Copyright or Copy is Right?
• Trip To Arakan, Sittwe & Myauk Oo